افراد عادی در حمله ی تروریستی بمبئی
من چند بار در وبلاگم، با نگرانی از وضعیت پاکستان و قدرت گیری اسلام گرایان در آنجا نوشته ام. از جمله در این آدرس ها: + + + + .
مدرسه های اسلامی، و بخصوص مدارس فرقه ی سلفی دئوبندی، در شهرهای پاکستان که روز به روز هم تعدادشان زیاد می شود و یکی از منابع اصلی عضوگیری و پرورش تروریست ها از میان نوجوان های خانواده های فقیر هستند. تعداد مدارس دئوبندی (لینک انگلیسی ویکیپدیا در مورد این مدارس) در هندوستان که تازه مسلمان ها در آنجا در اقلیت هستند حدود 9 هزار است.

موضوع دیگر پشتیبانی گروه های قدرتمند در ارتش و دستگاه اطلاعاتی پاکستان (ISI) برای حمایت از گروه های تروریستی اسلامی است که سال هاست شکل گرفته اند. چون از یک طرف از این گروه ها در جنگ های منطقه ی کشمیر بر علیه هندوستان استفاده می کنند و از طرف دیگر می ترسند که سرکوب این گروه های تروریستی در مناطق دیگر، باعث دلسرد شدن و بدبین شدن اسلام گرایان کشمیر و ضعیف شدن کنترل پاکستان بشود. و بالاخره مسئله ای که اصلا هم کم اهمیت نیست یعنی زیاد شدن فقر و نابرابری های اجتماعی و فساد دستگاه دولتی در پاکستان و همینطور در هندوستان. مثلا هندوستان رشد اقتصادی بسیار بالایی داشته است و حتی باعث رشد و تقویت یک طبقه ی متوسط تکنوکرات مرفه شده است. ولی از طرف دیگر فقر و بیچارگی هم در گروه های دیگر اجتماع و بخصوص اقلیت مسلمان در هندوستان که حدود 150 میلیون نفر هستند رشد کرده است. همین باعث تقویت اسلام گرایان افراطی و گروه های تروریستی می شود که با شعار حکومت عدل اسلامی به میدان می آیند.

در این حمله ی آخری چهارشنبه در شهر بمبئی، تا جایی که من خوانده ام خیلی ها معتقدند که شیوه ای که تروریست ها برای عملیات شان داشته اند به القاعده شبیه است. مسئله اینجاست که امروز القاعده علاوه بر یک سازمان متشکل اما پراکنده، به یک سرمشق و ایدئولوژی هم برای گروه های دیگر اسلام گرایان افراطی سلفی در آمده است.
تا به حال چندین بار حمله های تروریستی در هند انجام شده است اما هدف ها بیشتر هندوها و معبدهای مقدس آنها بوده اند. این دفعه هدف، خارجی ها بوده اند آنهم در محل هایی که به نوعی بعنوان سمبل هندوستان و مایه ی افتخار آنها حساب می شده اند مثل هتل قدیمی و زیبای تاج محل.

منظور من از این نوشته این نیست که بدنبال دست های پنهان این عملیات تروریستی بمبئی بگردیم. بالاخره تا چند روز آینده در اخبار و رسانه ها معلوم خواهد شد که چه گروهی پشت ماجرا بوده است.

منظور من بیشتر تاکید روی نگرانی رشد گروه های تروریستی اسلام گرا در منطقه است که چند بار هم درباره ی آن نوشته ام. گروه های تروریستی اسلام گرایی که رسیدن به هدف های عقب مانده شان، بکار بردن هر وسیله ای را توجیه می کند، حتی کشتن آدم های بیگناه که تصادفا بر سر راه آنها قرار گرفته اند. برای آنها مهم این است که هدف های سمبلیک و پر سر و صدای شان را نابود کنند، حتی به قیمت گرفتن جان آدم های معمولی.

مشکل این است که این گروه ها از طرف گروه های قدرتمند در عربستان سعودی و پاکستان حمایت می شوند، البته برای رسیدن به هدف های منطقه ای این کشورها. یک مشکل دیگر هم همانطور که نوشتم این است که در مناطق فقیر نشین و حاشیه نشین پاکستان و هندوستان و جنوب و شرق افغانستان همیشه محلی برای لانه کردن این گروه ها و گسترش آنها وجود دارد.

می گویند که فقط از سال 1996 تا 2001 یعنی سال های قدرت گیری طالبان و بر پا شدن اردوگاه های نظامی القاعده در افغانستان، تعدادی بین 20 هزار تا صد هزار نفر از کشورهای مختلف، از کشورهای خاورمیانه و جمهوری های سابق شوروی تا کشورهای آفریقایی و اروپایی، در این اردوگاه ها آموزش نظامی چریکی و تروریستی دیده اند و به کشورهای شان برگشته اند. فقط در یک مورد بلافاصله پس از حمله ی آمریکا به افغانستان در سال 2001، القاعده برای خارج کردن یک گروه هشتصد تا هزار نفری از افراد خودش چیزی حدود هزار دلار برای هر نفرشان به قاچاقچیان پول پرداخت کرد. یک مشکل دیگر هم اینجاست که کسی نمی داند این تعداد آدم که بوده اند و پس از خارج شدن شان از افغانستان به کجا رفته اند و حالا چه می کنند.

می خواهم بگویم که ماجرا خیلی کلی تر و فراتر از همین ماجرایی است که این روزها خبر اول رسانه ها شده است.