دوستان این روزها دقت کرده اید؟ گفتمان اصلاحات که زمانی گفتمان "جبهه ی دموکراسی خواهی"، "مشارکت ملی همه ی ایرانیان"، "قانون"، "شفافیت" و "آزادی" و "مدارا" بود این روزها به همت اصلاح طلبان حکومتی تبدیل شده به گفتمان "امام"!
نسل امروز کشور که باید به آینده فکر کند و ببیند کارهای این سی سال گذشته در کجا عیب داشته که امروز به اینجا رسیده ایم، تشویق می شود که به "دوران طلائی" گذشته برگردد. دوران طلائی دهه ی شصت! گویا نابسامانی های امروز یکباره بوجود آمده اند. اصلاح طلبان امروز که در دهه ی شصت خودشان میدان دار بودند، بهتر می دانند این رشته ی نابسامانی های سیاسی و اقتصادی امروز سری دراز تا دهه ای دارد که امروز می خواهند بعنوان روزهای معنویت و انقلاب معرفی اش کنند. دهه ای که آنقدر "طلایی" بوده که هنوز حرف زدن درباره ی آن، گذشتن از خط قرمز محسوب می شود.
به نظر من اشکال زیادی ندارد که گفتمانی هم به نام گفتمان دوره ی طلائی امام داشته باشیم، فقط اگر «همه» بتوانند در این گفتمان شرکت داشته باشند تا ببینیم این دوران برای چه کسانی و چه اقشاری طلائی بوده و برای دیگران چه رنگی داشته است؟
اسم این تغییر گفتمان را چه می شود گذاشت؟ مصلحت اندیشی؟ عوام فریبی؟ هر چه هست با اندیشه و عمل مدرن و اصلاحات واقعی فاصله ها دارد.
----------
این گزارش اتمی آقای برادعی چگونه نوشته شده که دنیا آن را سندی می بیند که طبق آن شورای امنیت می تواند به فشار و تحریم علیه ایران ادامه دهد، ولی آقایان طوری می بینند که کیک و شیرینی پخش می کنند و نامه های "پیروزی" برای هم می نویسند. به نظر من حرف راست را همان وزیر زده است که گفته با کمک درآمد سرشار نفت، تحریم ها اثری ندارند. طبق منطق آقایان، نفتی را که سرمایه ی امروز و نسل های آینده است می فروشیم و کالاها را به چند برابر قیمت وارد می کنیم تا شاید رویاهای اتمی روزی تحقق پیدا کند. این مصاحبه ی احمد شیرزاد درباره ی این "پیروزی و کیک و شیرینی اش" خواندنی است.
----------
جالب است! در حالیکه ما سر از پا نشناخته تلاش می کنیم منابع زیرزمینی مان را به دلار تبدیل کنیم و گندم و میخ و موتور و شکر و مرغ و رادیو و و موشک قاره پیما و خودکار و چرخ گوشت و تاسیسات اتمی بخریم، در گوشه ی دیگری از دنیا یک مخزن نگهداری بذرهای کشاورزی می سازند تا اگر روزی وضعیت کره ی زمین در اثر گرمایش زمین یا مسائل دیگر به جای بحرانی رسید، نسل گیاهان غذایی انسان حفظ شده باشد. این انبار در منطقه ی یخ زده ی Svalbard در نروژ ساخته شده است و به آن لقب "باغ عدن یخزده" داده اند. حالا خوب است انسان هایی در دنیای ما با عقلانیت و خرد انسانی عمل می کنند و کار دنیا را با منطق "از این ستون به آن ستون فرج است" یا "الخیر فی ما وقع" نمی گذرانند.
این ویدیو درباره ی همین مخزن بذرهای کشاورزی است که دوستی برایم فرستاده است.