پی نوشت: همین که می خواستم این پست وبلاگ را منتشر کنم خبر رسید که جلوه جواهری یکی دیگر از فعالین کمپین 1 میلیون امضا بازداشت شده است. در اینجا بخوانید.
آخرین مقاله ی جلوه در سایت برابری.
----------
مدت ها پیش وقتی که فاجعه ی سونامی در تایلند پیش آمد یک متن کوتاه درباره ی اینکه سونامی اصلا چیست و چطور شکل می گیرد نوشتم. هدفم در آن نوشته یک بیان کوتاه و کلی درباره ی سونامی بود و طبیعتا برای همه ی دوستانی که به وبلاگ من سر می زنند. بعدها کسان دیگری بطور اتفاقی یا از روی جستجو در گوگول و یاهو به آن یادداشت هدایت می شدند و چند کامنت گذاشتند وایمیل زدند که می خواهند بیشتر در آن باره بدانند. که البته جای خوشحالی هم دارد که آدم های کنجکاوی به آنچه هر چند کوتاه در آنجا نوشته ام توجه نشان می دهند. امروز بالاخره فرصتی شد تا مدل و معادلات ریاضی مربوط به آن را در یک فایل بنویسم و هم در زیر آن یادداشت و هم در اینجا بگذارم که کنجکاوی آن دوستان دیگر هم کمی بیشتر ارضا شده باشد. مطالب کلی تر و بخصوص درباره ی شیوه ی اخطاردهی و مانند اینها در بسیاری جاها در اینترنت پیدا می شود. آدرس یادداشت مدل ریاضی من اینجاست: http://www.pouyashome.com/images/tsunamieqs.pdf
یادداشت هم به زبان انگلیسی است چون متاسفانه من با مفاهیم و واژه های تخصصی ریاضیات و فیزیک در زبان فارسی آشنایی زیادی ندارم. بهتر دیدم که نه برای خودم و نه برای دوستان دیگر نامفهوم و احیانا اشتباه ننویسم.
----------
این روزها نهمین سالگرد قتل روشنفکران محمد مختاری و محمد جعفر پوینده است. فراموش نکنیم که پس از 9 سال هنوز فتوادهندگان و دستوردهندگان این قتل ها معرفی نشده اند و پرونده در وجدان تاریخی ما بسته نشده است. گزارش کوتاه مراسم اینجاست که حتما خوانده اید. گزارش می گوید که تعداد شرکت کنندگان هزار نفر بوده که به نظر من در این شرایط که هر کس در فکر بیرون کشیدن گلیمش از آب است، تعداد زیادی ست.
----------
دیروز بعد از مذاکره میان جلیلی مذاکره کننده ی اتمی ایران و سولانا نماینده ی اتحادیه اروپا:
اول آقای سولانا پشت میکروفون آمد و با قیافه ی خسته گفت که مذاکرات ناامید کننده بوده و انتظارات بیشتری داشته است. آقای سولانا می رود.
چند دقیقه بعد آقای جلیلی پشت همان میکروفون می آید و با لبخند و به زبان شیرین فارسی می گوید که به نظر او مذاکرات خیلی خوب وسازنده ای داشته اند! مترجم هم ترجمه می کند.
واقعا وقتی که این آقایان پشت میز مذاکرات می نشینند، حرف های همدیگر را می فهمند؟
زمان قاجار در مذاکرات 4 ساله ی میان ایران و ترکیه عثمانی روی اختلافات شان، بعد از هر جلسه اگر دستآوردی بود و نکته ی مثبتی، شربت شیرین می آوردند و اگر مذاکرات جلسه منفی بود، قهوه ی تلخ. خوب است که حالا این رسم ها طور دیگری شده است وگرنه موضوع شربت و قهوه ی تلخ قاطی می شد و باید قیافه ی آقای سولانا را مجسم کرد با آن قیافه ی خسته ی دیروز و منتظر قهوه ی تلخ، و با شربت شیرین اما بی مسمای آقای جلیلی. جواب لبخندهای بدون ربط آقای جلیلی هم شاید مذاکرات امروز شورای امنیت باشد برای تحریم های بیشتر کشور ما.