دیروز داشتم یادداشتی را درباره ی اولین تماس های زنان ایرانی با جنبش زنان اروپا برای وبلاگم می نوشتم. با آوردن دو سند از این تماس فعالان زن ایرانی در دوران اولیه ی مشروطه. در وسط یادداشت به فکرم رسید که خوب است مطلب را در سایتی مثل زنستان بگذارم که غیر از دوستانی که مرتب به اینجا سر می زنند، دیگران هم بخوانند. فکر می کنم حدود یک هفته ی دیگر در آنجا بیاید.
----------
نشریه نشنال جئوگرافیک مقاله ی اصلی شماره ی سپتامبر را به اوضاع پاکستان اختصاص داده است.
دوستان اگر یادتان باشد من حدود دو ماه پیش درباره ی پاکستان و رشد بنیادگراهای رادیکال شبیه طالبان در آنجا نوشتم. از جمله نوشتم که اینبار همان مکتب فکری اسلامی که طالبان را برای افغانستان بوجود آورد امروز در خود پایتخت پاکستان عرض اندام می کند. اشاره ای هم به دلیل رشد این تفکرات رادیکال کردم و از جمله ی شبکه ی مدارس متعلق به فرقه ی مذهبی دئوبندی.
همین موضوع را مقاله ی نشنال جئوگرافیک هم آورده و از جمله به آمار 10 هزار مدرسه ی دینی اشاره می کند که تازه این آمار رسمی است و تعداد واقعی ممکن است بیشتر از این باشد. بیشتر این مدارس هم در میان جمعیت فقیر و بی چیز پاکستانی فعالیت می کنند.

نکته ی دیگر شرکت دختران جوان پاکستانی که شاگردان این مدارس هستند در درگیری ها است. خبرنگار نشنال جئوگرافیک پای صحبت دختر جوانی به اسم ایمان نشسته است که می گوید خواسته ی آنها ایجاد حکومت اسلامی است و صدور اسلام به همه ی مناطق دنیا. تازه این در کشوری مثل پاکستان است که حکومتش از همان اول جدایی از هندوستان، خودش را اسلامی می دانسته و مجبور بوده خیلی از قوانین رادیکال اسلامی را پیاده کند. زنان پاکستانی پیش از این هم تا اندازه ی زیادی دچار محدودیت های مذهبی بوده اند. با این همه بنیادگراهایی حتی از قماش طالبان می توانند زنان را بخودشان جلب کنند به امید حکومت طالبانی که پیش از این در افغانستان نشان داد حداقل در مورد زنان، محدودیت های آنها را تا کجا می تواند برساند.

زنان پاکستانی همین حالا هم در ملغمه ی وحشتناکی از دستورات دینی و رسوم قبیله ای زندگی می کنند. رسوم سنتی قبیله ای بخصوص در مورد زنان با تفسیرهای دینی توجبه می شوند و تفسیرهای دینی از طرف دیگر با رسوم سنتی تقویت می شوند.
خبرنگار نشنال جئوگرافیک پای صحبت های دختر 16 ساله ای به نام نجمه نشسته که بخاطر یک انتقام قبیله ای مورد تجاوز قرار گرفته است. متجاوز که خودش پلیس هم بوده از طرف هم قبیله هایی اش حمایت می شود و دست نجمه و خانواده اش برای شکایت بسته است.
یک فعال حقوق بشر به نام رشید رحمان می گوید که تجاوز های دسته جمعی به زنان، یکی از رسوم معمولی انتقام قبیله ای در مناطقی در پاکستان است.

و در آخر خبرنگار نمونه ای از تجربه ی یک پروفسور فیزیک را در کلاس دانشگاهی اش می آورد. پس از زمین لرزه ی کشمیر حدود 2 سال پیش وقتی که استاد در یکی از کلاسهای سال های بالا در مورد علت زمین لرزه توضیح داد، بعد از اینکه حرف هایش تمام شد دست بیشتر دانشجوها بالا رفت که "پروفسور شما اشتباه می کنید. زمین لرزه بخاطر خشم و غضب خدا نازل شد".

دوستانی که بخواهند همه ی مطلب را می توانند در این آدرس بخوانند. عکس های مقاله و از جمله عکس آن دخترک 16 ساله قربانی که در بالا اشاره کردم در این آدرس قابل دیدن است.