شماره جدید زنستان اختصاص دارد به موضوع شرکت مردان در جنبش زنان.
در این شماره یادداشتی دارم که البته به دلایلی با عجله نوشته شده و بیشتر به طرح کلی مسئله پرداخته است. با این همه فکر می کنم ارزش خواندن را داشته باشد:
"موضوع شرکت فعال مردان در جنبش برابری طلبانه ی زنان مسئله ای است که پیچیدگی های خاص خودش را دارد. جدایی جنسیتی که در ساختارهای جامعه ی پدرسالار شکل می گیرد و به تدریج در ذهن و روان زنان و مردان می نشیند، مسئله ی شرکت مردان را در جنبش زنان از راه های مختلف دچار مشکل می کند. یکی از پایه ای ترین مشکلات، شاید موضوع بدبینی است که لااقل در ابتدای کار در ذهنیت ِ هم زنان و هم مردان نشسته است...".
متن کامل را در این آدرس بخوانید.
----------
صحبت سایت زنستان شد. این نوشته ی سیمین بانو را در آنجا خواندم. خطاب به کیست؟

سرکردگان و رادان !
نخستین روز مرداد فرا می رسد. پیام ارعاب و تعریض خشونت را دریافتیم. این نخستین بار نیست که می بایست زیر باران سرب و سنگ، تهمت و ننگ را تاب آریم و دل به صبوری بسپاریم.
سال هاست که دخترانمان را با جامه ی دریده و دست وپای مجروح ازتازیانه ، ازچنگ گزمگان بیرون کشیده ایم.
سال هاست که پسرانمان را با سرتراشیده و چهره ی نیلی ازضربت سیلی، از آستانه ی درخانه به آغوش کشیده ایم .
گناه دختران کاستن درازی دامان و خطای پسران آراستن کوتاهی زلف بوده است !
آیا برای درهم شکستن ما، بیست وهشت سال آزمون ناکام شما کافی نبوده است ؟
پیش ستم، پایدار ایستاده ایم و کینه به دل راه نداده ایم، زیرا که ما زاده ایم شمایان را .
و شما بر شاخه نشسته اید و بر بن تبر می زنید و این بد، نه بر ما که بر نفس خود می کنید!
آینده داور ماست.
سیمین بهبهانی
تابستان 1386