به نظر می رسد آقایان با نمایش "اعترافات" سه نفر زندانی یا به قول خودشان "جاسوس" در رسانه ها، تصمیم دارند با یک تیر چند نشان بزنند. از یک طرف اینطور جلوه بدهند که کشور هدف توطئه های خارجی است و همه ی دنیای غرب برای سرنگونی حکومت آقایان و بی ثبات کردن کشور ما بسیج شده اند. از طرف دیگر که شاید برایشان جنبه ی عملی بیشتری هم دارد فضا را اینطور ترسیم کنند که جامعه ی مدنی کشورمان و نهادهای هر چند بسیار ضعیف آن مثل تشکل های دانشجویی و زنان و کارگران در واقع بدست بیگانگان ساخته شده اند.

در رسانه های حکومتی - چه رسمی و چه غیر رسمی مثل بعضی وبلاگ ها در همین وبلاگستان- این نهادهای جامعه ی مدنی را بعنوان ابزار براندازی و بی ثباتی معرفی می کنند. در همین وبلاگستان سایت های تک صفحه ای به اصطلاح طنز با نام های جلب توجه کننده مثل "گوز" یا "چلغوز" به راه انداخته اند و در آنها زیر نام طنز و شوخی، نهادها و فعالان جنبش مدنی را تحقیر می کنند و فعالیت های آنها را انجام وظیفه برای سرویس های اطلاعاتی غرب معرفی می کنند. به نظر من نباید گول ظاهر تمسخرآمیز این سایت ها را خورد. این جریانی است که به نحو عجیبی همزمان با "ستون ویژه" روزنامه ی کیهان تهران، جنبش زنان را مورد حمله و تهدید قرار داده اند. همین جریان در بعضی وبلاگ های وابسته به این جریان با به راه انداختن به اصطلاح افشاگری ها و ساخت و پرداخت تئوری های عجیب و غریب، اینبار با لحن جدی و تئوریک جامعه ی مدنی کشورمان را بعنوان عوامل غرب معرفی می کند. در تلاش دیگری این جریان می کوشد که اختلافات درون جنبش زنان را دامن بزند و بعنوان طرفداری از یک دسته (مثل کمپپین قانون بی سنگسار)، دسته ی دیگر (کمپین یک میلیون امضا) را بعنوان عوامل بیگانه مورد حمله قرار بدهد. بطور زیرکانه ای می کوشد که کمپین قانون بی سنگسار را بعنوان یک تلاش محافل نزدیک به حکومت جلوه بدهد و تلاشهای دیگر جنبش زنان را بعنوان دسیسه های خارجی برای براندازی. این جریان اطلاعاتی از طرف دیگر می کوشد که در همان جریانی که از آن به اصطلاح "طرفداری" می کند، باز هم دسته بندی ایجاد کند و مثلا میان شادی صدر و دیگر فعالان کمپین سنگسار تفاوت هایی را از نظر میزان صداقت قائل شود. در حالیکه معلوم است جنبش زنان و جنبش حقوق بشر در مجموع خودش بعنوان جنبشی مستقل عمل می کند. هدف این نوع دسته بندی های ساختگی، دامن زدن به اختلافات و ایجاد جو بی اعتمادی و بدبینی در درون جنبش زنان و به تبع آن در درون جامعه ی مدنی است.
همه ی اینها را با ذکر جزئیات نوشتم تا افراد و جریانهایی که به چنین تلاشهای مخربی دست می زنند بدانند که هوشیاری در درون جامعه ی مدنی و اعضای آن کمرنگ نیست و همه ی ما با چشمان باز به فعالیت های رسانه ای آنها نگاه می کنیم.

آقایان تا دیروز خیلی کلی و بخصوص در رابطه با رقیبان اصلاح طلب شان این برچسب ها را بکار می بردند، مثل موضوع چمدان پر از دلار برای مطبوعات اصلاح طلب. امروز اما بطور صریح و روشن از جنبش مستقل مدنی و نهادهای آن اسم می برند.
بالاترین مقام کشور یعنی رهبر درست پیش از پخش اعترافات تلویزیونی، از جنبش زنان بعنوان مرعوب شدگان غرب و عاملان نگاه و فرهنگ غربی اسم برد (سخنرانی روز زن اسلامی در 13 تیر). بعد از پخش اعترافات تلویزیونی در سخنرانی ها و رسانه ها، خیلی صریح از جنبش زنان و جنبش دانشجویی بعنوان عاملان سرویس های اطلاعاتی غربی اسم می برند. شاید به این وسیله می خواهند زمینه ی افکار عمومی را برای سرکوب کامل جنبش مدنی ِ هر چند ضعیف کشور ما فراهم کنند. به نظر آقایان، چه از این روشن تر که خود عوامل مستقیم غربی اعتراف کنند که تشکل های جنبش مدنی ساخته و پرداخته ی آنها بوده اند.

سید احمد خاتمی در آخرین نماز جمعه ی تهران یعنی یکی از مهم ترین تریبون های رسمی آقایان گفت: "در اين برنامه سه نكته مشخص بود كه مبناي كودتاي نرم در اصطلاح جامعه مدني بوده، دوم اينكه وظيفه اصلي كودتاچيان در كودتاي نرم ايجاد شكاف ميان ملت و حاكميت از طريق جذب افراد خاص و ايجاد جنگ رواني و سوم اينكه پايگاه عملياتي اين كودتاي نرم مجموعه‌اي از مطبوعات پايگاه‌هاي تشكل‌هاي دانشجويي و راه اندازي پايگاه هاي فمينيستي بوده است".
به نظر من باید این نوع تهمت زدن ها و زمینه سازی افکار عمومی را جدی گرفت.

نه اینکه آقایان پیش از این هم مانعی در راه سرکوب نهادهای مدنی مثل تشکل های زنان و دانشجویان داشته اند. متاسفانه بر اثر فشارهای حکومتی، جامعه ی مدنی و نهادهای آن در کشور ما آنقدر قوی نیستند که با ایجاد محدودیت و سرکوب آنها، واکنش قابل اعتنایی از درون اجتماع صورت بگیرد. منتها شاید آقایان فکر می کنند که با این زمینه سازی ها، سرکوب بی سر و صدا را به دستآوردی بزرگ در جنگ با "دشمن خارجی" تبدیل کنند و بگویند که ما عوامل براندازی بیگانه را سرکوب کرده ایم. به این ترتیب امیدوار هستند که فشار بین المللی را هم به سود خودشان بی اثر کنند.

همه ی ما بعنوان بخشی از جامعه ی مدنی و تشکل های آن بخصوص زنان و دانشجویان امروز باید بسیار هوشیار باشیم. مدتهاست که در صدد جمع کردن "بساط" جامعه ی مدنی هستند و امروز با این زمینه سازی ها تلاش می کنند این "جمع کردن بساط" را بعنوان یک پیروزی بزرگ بر علیه عوامل بیگانه جلوه بدهند.