اگر محدودیت های ایجاد شده برای جنبش زنان و حکم های زندان آنها یک توجیه شرعی مستقیم هم کم داشت، حالا با این سخنرانی آقای خامنه ای فراهم شد.

این گفتگوی محبوبه عباسقلی زاده با سایت روز هم خواندنی است.
مشکل در اینجاست که آقایان هیچ حرکت و جنبش مستقل از حکومت را بر نمی تابند. البته همین دو سه روز پیش با تعطیل روزنامه ی هم میهن، باز هم نشان دادند که حتی کمترین اندیشه های اصلاح طلبانه را بر نمی تابند.

وقتی که در گزارش گیسو فغفوری در وبلاگ هنوز خواندم که بعضی خبرنگاران بیکار شده می گفتند "اگر در این جا و آن جا تندروی نمی کردیم تعطیلمان نمی کردند" پیش خودم گفتم چرا قربانی باید موقع گرفته شدن حقوق شهروندی اش باید بدنبال "گناهان" ناکرده ی خودش بگردد. اگر معیاری برای خودسانسوری وجود داشته باشد، ما ملت بدون شک در اول لیست قرار داریم. پس دیگر چه جای این دارد که دنبال تندروی های خودمان بگردیم. تندروی را آنها می کنند که دگراندیشی را (حتی در چارچوب نزدیک به حکومت) بر نمی تابند.

خیلی وقت ها حسرت می خورم که چرا استعداد و دستی در طنز ندارم. این سه چهار روزه ی گذشته که اینقدر در رسانه ها و سخنرانی ها از "جایگاه والا"ی زنان و "ارج و قرب" زنان در جامعه ی ما گفتند و زنان غربی را بعنوان مظاهر بی حیایی و ابزاری بودن جلوه دادند، جز با زبان طنز نمی توان چیزی گفت.
در روز روشن و در عصر اطلاعات، واقعیت ها را، نه فقط در کشور خودمان بلکه در کشورهای دیگر هم جور دیگر جلوه دادن شجاعتی می خواهد که فقط مختص آقایان است.