پی نوشت - اعتراض به تبعیض بر علیه زنان در ورود به ورزشگاه ها و دفاع از این حق شهروندی آنان - جمع آوری امضا در زیر نامه ای که به رئیش فدراسیون جهانی فوتبال و رئیس کنفدراسیون فوتبال آسیا نوشته می شود.
متن فارسی نامه - محل امضای نامه ی اعتراضی هر دو در سایت میدان.
----------
نسخه انگلیسی فلش کمپین 1 میلیون امضا - اگر نسخه ی فارسی را دیده اید، این یکی دقیقا کپی شده ی اولی نیست. اگر فرصت کردید این را هم تماشا کنید.

آقایان در قوه قضائیه ابتکار به خرج می دهند و صبر می کنند تا مجرم خردسال به سن 18 سال برسد تا بعد اعدامش کنند. هوش است و درایت یا زرنگی و زیرکی برای کم کردن فشار بین المللی؟ ممنوعیت اعدام افراد زیر 18 سال برای این نیست که آنها را در زندان نگاه داریم تا روز تولد 18 سالگی اعدامشان کنیم. ممنوع است بخاطر اینکه کودک یا نوجوان خردسال را با آموزش و تربیت می توان به اجتماع برگرداند.
به هر حال هوشمندی آقایان است یا زرنگی شان، این گزارش سازمان عفو بین الملل نشان می دهد که این ابتکارات کهنه شده است. ما هنوز کشوری هستیم که کودکان مجرم را رسما و قانونا اعدام می کنیم.

این نوشته ی نیما راشدان را درباره ی اصلاح طلبان امروز خواندم. فاصله ی نظرات من با نیما راشدان در بسیاری مسائل کم نیست. اما او اطلاعات خوبی از پشت پرده ی بعضی ماجراها دارد که دانستن آنها ضروری است.

تابستان نزدیک می شود. نمی خواهم از گرما و تعطیلات بگویم. باز هم سالگرد دیگری از قتل عام زندانیان سیاسی سال 1367 در زندانهای کشورمان می رسد. باز هم حکم های آن اعدام ها و مجریان اصلی را یادآوری کنیم. نه آن حکم ها مورد انتقاد و لغو قرار گرفته و هم عاملان در پست های بالاتر نشسته اند و بر کشورمان حکمرانی می کنند. تکرار کنیم که فراموش نکنیم. ما ملتی با حافظه ی تاریخی طولانی نیستیم. به این تکرارها نیاز داریم.
چند روز دیگر هم سالگرد 18 تیر و سرکوب دانشجویان در خوابگاه شان است. این را هم از یاد نبریم.

چند وقت پیش اشاره ای به سیاست های جدید آمریکا در خاورمیانه در حمایت از سنی های سلفی (salafi) محافظه کار داشتم. می خواهم آن را با موضوع عراق و نوشته ی کتاب ولی نصر درباره ی اوج گیری جنبش های شیعیان در منطقه ربط بدهم که بماند برای فردا شب چون کمی طولانی خواهد شد.