دوستان ببخشید که یادداشت امشب را با عجله می نویسم.
صبح امروز در یک گردش اینترنتی خواندم که نمایشگاه عکسی در تهران برگزار می شود که موضوع اصلی آن مهاجران افغان در کشور ماست. امشب دیدم که آسیه گرامی هم مطلب را با آوردن لینک ها و آدرس محل نمایشگاه نوشته است. آدرس نمایشگاه که از امروز تا پنجشنبه از 9 صبح تا 8 شب برقرا است در اینجاست:
مجموعه فرهنگی خواجوی کرمانی به نشانی خیابان شوش، بین میدان شوش و ایستگاه متروی شوش، پارک شهید هرندی، مجموعه فرهنگی خواجوی کرمانی، قرائتخانه برادران

در همان وبلاگ یعنی وارش هم این نظر را نوشتم که در اینجا می آورم:
من هم از خواندن این خبر که نمایشگاه عکسی مربوط به مهاجرین افغان بر پا می شود و بخصوص آن قسمت سهم این مهاجران در کار و ساخت در سرزمین ما خیلی خوشحال شدم. متاسفانه برداشت های یک طرفانه ای در میان بسیاری از ما در مورد افغانهای مهاجر وجود دارد که شاید این یک قدم کوچک باشد برای بر طرف کردن این برداشتها.
من خودم در سالهای اول جوانی که در ایران بودم با اینها کار کرده ام و به تجربه ی شخصی می گویم که برداشت های ما یک طرفه است.

حالا که درباره ی افغانستان نوشتم، می دانیم که در همین چند هفته حداقل 2 زن افغانی که در رسانه های آن کشور کار می کردند کشته شده اند. متاسفانه من ندیده ام که واکنشی از طرف جنبش زنان و جنبش حقوق بشر خودمان شده باشد. این انتقاد به خود من هم وارد است که با اینکه موضوع را در ذهن داشته ام اما هیچوقت با کسی مطرح نکرده ام.

شما هم حتما خوانده اید که مهستی خواننده ی قدیمی دیروز درگذشت. بخشی از زندگی درونی و خاطرات من و حتما خیلی از ما با صدای زیبای او در آمیخته است.