چند روز است که می خواهم ویژه نامه ی روزنامه هم میهن را درباره ی "روشنفکران و سیاست" بخوانم اما هنوز فرصت نکرده ام. مقداری گرفتاری های روزمره و همینطور تهیه ی نسخه ی انگلیسی فلش کمپین 1 میلیون امضا.
صحبت روزنامه ی هم میهن شد. نمی دانم در جمهوری اسلامی بتوان آمدن نام محمد قوچانی را زیر نام غلامحسین کرباسچی و محمد عطریانفر "طنز" روزگار اسم گذاشت یا نه. شاید اصلا طنز هم نباشد چون در حکومتی که بخش هایی از خودی ها مدام در نوسان قدرت و رقابت با هم هستند چطور می توان "ماند" و بهای این ماندن را با مستقل بودن پرداخت.

محمد قوچانی در 23 سالگی می نوشت: "اما باید اذعان کرد غلامحسین کرباسچی و هاشمی رفسنجانی چنان به یکدیگر سنجاق شده اند که هر نوع جداسازی آنان را تنها باید در زمره ی شگفتی های عصر جدید فعالیت سیاسی در ایران تلقی کرد" و رفسنجانی را "پدر معنوی" امثال کرباسچی و عطریانفر نام می گذاشت. - کتاب "پدرخوانده و چپ های جوان".
حالا باید امیدوار بود و یا در واقع سوال کرد که مبادا قوچانی در 31 سالگی خودش را به این آقایان سنجاق کرده باشد، که این سنجاق ها بسختی جدا می شوند. بهرحال گفتم اینها را آورده باشم که وقت خواندن روزنامه ها توجه به سنجاق ها هم داشته باشیم، گرچه مطالب خوبی می توان این روزها در هم میهن و شرق پیدا کرد.
----------
مجله ی ماهانه ی نشنال جئوگرافیک علاوه بر نشریه و سایت، یک کانال تلویزیونی هم دارد که خوشبختانه ما به آن دسترسی داریم. دیشب یک برنامه ی علمی را درباره ی داستانهای کتاب تورات پخش می کرد. من قبلا هم در این باره خوانده بودم و توجهم دوباره جلب شد که:
با توجه به این کارهای خارق العاده و معجزه هایی که در سفر مهاجرت یا Exodusیهودیان از مصر به کنعان پیش آمده (یعنی در کتاب تورات ادعا می شود که پیش آمده)، حتی یک مورد هم در اینهمه نوشته ی تاریخی زمان فراعنه به این عجایب اشاره نشده است. نه اینکه هر چه مورخان مصری زمان فرعون نوشته اند راست است. بر عکس، امروزه ثابت شده که حتی بعضی پیروزی هایی که برای فراعنه ذکر شده یا اصولا شکست بوده و یا به آن بزرگی نبوده است. اما بهرحال به وقایع تاریخی خیلی کم اهمیت تری در نوشته های آن زمان اشاره شده حتی اگر همه چیز به سود حکومتیان جلوه داده شده است. در حالیکه به این وقایعی که در کتابهای دینی آمده کوچکترین اشاره ای نیست.
به هر حال از نظر علمی مورد سوال است که وقایع هجرت یهودیان اصلا وجود تاریخی داشته است.

قبلا هم نوشته بودم که ریشه ی بسیاری از داستانهای تورات به افسانه های بین النهرینی مثل سومری و بابلی بر می گردد و این داستانها در شکل جدیدتری بعدها توسط روحانیون دینی ساخته و پرداخته شده اند. نمونه ای را هم در مورد داستان کشتی نوح در این یادداشت آوردم که در واقع ریشه ی سومری دارد و حداقل حدود 2 هزار سالی با شکل گیری تورات فاصله دارد. اگر نخوانده اید بخوانید، فکر می کنم جالب و تازه باشد. بارها تصمیم گرفته ام درباره ی بعضی افسانه های دیگر مثلا "آفرینش حوا از دنده ی آدم" و یا "خلق آدم از گل و دمیدن روح و زندگی در او" هم بنویسم و نمونه های بین النهرینی قدیم تر آنها را بیاورم که هر بار به ورطه ی فراموشی افتاده است. یا اولویت های دیگری برای نوشتن پیش آمده اند.