وبلاگ پویا: نگاهی تازه در سینمای ما؟

ترجمه‌ی مقاله‌ای که در پست قبلی نوشته بودم به همت دوستان در ایران امروز و سایت میدان منتشر شده است. موضوع مقاله شرکت مردان در جنبش برابری طلبی زنان است.
----------
وقتی که نوشته‌ی سخن را درباره‌ی فیلم "اخراجی‌ها"ی ده نمکی می‌خواندم هنوز فیلم را ندیده بودم اما اینجا و آنجا آمده بود که فیلم‌هایش بیننده‌های زیادی دارد. از نگاه تازه‌ی او می‌گفتند و انتقادها و بقول زنده یاد اخوان چه و چه‌ها...
کنجکاو بودم که فیلم‌های او را ببینم تا اینکه "اخراجی‌ها" روی اینترنت آمد و توانستم تماشا کنم. از شوخی‌ها و آوازهای اکبر عبدی و امین حیایی و دسته‌ی آنها که بگذریم، طبیعتا در جستجوی این "نگاه تازه" در فیلم بودم. من منتقد فیلم نیستم و از شخصیت‌ها و دیالوگ‌های کلیشه‌ای و داستان ضعیف فیلم چیزی نمی‌نویسم.

اما در مورد "نگاه تازه"، اینکه اتفاقا من نگاهی کهنه و فرسوده را در فیلم ده‌نمکی دیدم. نگاهی که هنوز به جنگ بعنوان نستالژی ارزش‌ها نگاه می‌کند و حسرت آن روزها را دارد. نمی‌خواهم تاریخ جنگ و سال‌های بعد از آن را اینجا بنویسم. همین نگاه بود که در دوران اصلاحات به بهانه‌ی از دست رفتن و کم‌رنگ شدن ارزش‌ها با زنجیر و چماق به تجمع‌های دانشجویان حمله می‌کرد و آنها را از رختخواب بیرون می‌کشید و "یا حسین" گویان از پنجره‌ی ساختمان پرتشان می‌کرد.
واقعا ده‌نمکی امروز چه می‌خواهد بگوید؟ اینکه آن جنگ از آدم‌های این اجتماع، جان بر کفان ارزشی می‌ساخت؟ و امروز اگر فساد جامعه را فرا گرفته -و خود ده‌نمکی بهتر از همه می‌داند و فیلم هم در اینباره ساخته- بخاطر این است که آدم‌هایی با صداقت و خلوص نیت آنها را "هدایت" نمی‌کنند؟ این "ارزش‌"‌ها و "هدایت کردن"‌ها را چه کسی تعیین می‌کند؟ اگر امروز رشوه و فحشا و اعتیاد، علنی و آشکار بیداد می‌کند،‌ راه حل آن، زور و چماق هدایت‌گر این "دلسوختگان" است؟ چرا به سراغ دلایل اجتماعی آن نمی‌روند؟ معلوم است که در آنجا خط‌های قرمز زیادی است که باید از آنها گذشت. حتما یکی از آن خط های قرمز، همان ادامه دادن جنگی است که آقای ده‌نمکی امروز حسرت آن را می‌خورد و چند نسل در کشور ما باید تاوان آن را پس بدهند.

با امکان کار و تحصیل و درآمد و فراهم کردن امکانات زندگی برای جوانها، با احترام به شخصیت انسانی آنها که بهتر می‌شود با فساد و رشوه و فحشا مبارزه کرد. چرا به جای اینکه بدنبال تقسیم عادلانه تر امکانات در جامعه برای جوانها باشیم، می‌خواهیم به ضرب مین و خمپاره و چفیه و عقاید و آئین خودمان برای آنها ارزش و ضد ارزش و خودی و غیر خودی تعریف کنیم؟
این نگاه، از چفیه‌ی آقای ده‌نمکی تا کاپشن 5 هزار تومانی آقای احمدی نژاد نشان داده که کاری به کار آقایان "صالحین" و "موجهین" میلیاردر ندارد. از فقر فروشی و "از بند دنیا رها شدن" استفاده می‌کند. راست می‌گوید: بگذار سهم مردم از این دنیا همان نامه‌ها و عریضه‌هایی باشد که در سفرهای رئیس‌جمهور در گونی تحویل مسئولان می‌دهند و در همان گونی‌ها هم تا ابد می‌ماند و البته چشم انتظار مردم هم بر در . جنگ و ویرانی است که از تو آدمی می‌سازد که حوری‌های بهشتی در انتظارت دقیقه شماری می‌کنند: در فیلم صحنه‌ی پشت کامیونی را که عازم خط مقدم است دیده‌اید؟
نمی‌دانم، شاید هم در جغرافیای ما این نگاه فرسوده را هنوز بتوان به ضرب لودگی‌های اکبر عبدی و آوازهای کوچه بازاری امین حیایی به خورد مردم داد. اما ریشه‌ی فساد و فحشایی که آقای ده‌نمکی امکان مصور کردن آنها را دارد، در جای دیگری است. همانجا که دوربین آقای ده‌نمکی راهی به آن ندارد.
-- نوشته ای درباره ی همین فیلم از یک منتقد سینما.

بسم الله
عرض سلام و ادب ...
وبلاگ دانشجویی "هفت حرف" با مطلبی در خصوص معرفی وبلاگ به روز است و از روز شنبه نیز شروع به کار خواهد کرد ...
"هفت حرف" متشکل از هفت موضوع متنوع اندیشه ، هنری ، اقتصادی ، سیاسی ، ادبی ، اجتماعی و حقوقی است که در هفت روز هفته به صورت هر روز یک موضوع به روز می شود و از ده نویسنده برای نگارش مطالب بهره می گیرد که این جدای از هیئت تحریریه آزاد آن است ...
در ضمن "هفت حرف" بخش های دیگری از جمله سرمقاله ، هفت خبر (اخبار روز سایت های دیگر) و هفت لینک (بخش پیوندهای وبلاگ) دارد که مورد اخیر نیز به صورت موضوعی مجزا و معین شده است و در صورت تمایل شما به گذاشتن لینکتان در وبلاگ ، این امر قابل بررسی می باشد...
"هفت حرف" از همین ابتدا تلاش دارد تا تمامی سعی خود را برای کسب نظر تمامی علاقه مندان انجام دهد و از همین رو خواهشمند است که شما "هفت حرف" را از نظرات خویش بی بهره نگذارید ...
با تشکر ...
هفت حرف

پوياي نازنينم، به جرأت مي تونم بگم يکي از زيباترين نوشته هايي بود که خوندم... قلم روان و ديد وسيعت مثل هميشه هيجان زده ام کرده.

Salaam Pouya aziz
Sepasgozaaram az in neveshteh va tamaam-e
.neveshteh haayat
aaya dar doraan-e moaaser mitavaan naghd-
e cinamaai raa az mozalaat-e ejtemaai jodaa kard?Bakhshi az Cinema moteahed, dargir kardaan-e
tamaashagar baa hamin mozalaat astt
Be omid-e inke cinema Dehnamaki raa ham AADAAM" konad"

البته حق کاملاً با شماست. نمیدونم به جامعه باز معتقدید یا نه؟ اما در جامعه باز هر کسی حق داره از هر ابزاری که به بقیه صدمه نمیزنه برای بیان منظورش استفاده کنه. کاری ندارم که اون قبول نداره. اما من که قبول دارم. پس باید بذارم حرفش روبزنه!
این نظر من اصلاً به این معنا نیست که از فیلم خوشم اومده. به نظرم فیلمش فقط بازیگر داشت و از دید هنری فیلم خوبی هم نبود.

تورچ جان شکی نیست که در یک جامعه ی باز هر کس می تواند نظرش را به طریقی که می تواند بیان کند و از جمله در سینما. اما موضوع آنجاست که در جامعه ی ما فقط یک روایت و نظر است که اجازه ی انتشار دارد. باید دید که اگر دیگران و غیر خودی ها اجازه داشتند از جنگ یا فساد و وضع حال اجتماع چیزی بسازند، حاصل کار آنها چه بود. روایت ده نمکی روایت بخشی از حکومت است و در خدمت همان بخش هم هست.
در مورد اینکه نوشته ای "پس باید بذارم حرفش رو بزنه"، البته چون ما یک جامعه ی باز نداریم اینها به نظر من در چارچوب همان تبلیغات رسمی قرار دارد و نه بیان آزاد نظرها.
پویا

در ضمن "هفت حرف" بخش های دیگری از جمله سرمقاله ، هفت خبر (اخبار روز سایت های دیگر) و هفت لینک (بخش پیوندهای وبلاگ) دارد که مورد اخیر نیز به صورت موضوعی مجزا و معین شده است و در صورت تمایل شما به گذاشتن لینکتان در وبلاگ ، این امر قابل بررسی می باشد...
"هفت حرف" از همین ابتدا تلاش دارد تا تمامی سعی خود را برای کسب نظر تمامی علاقه مندان انجام دهد و از همین رو خواهشمند است که شما "هفت حرف" را از نظرات خویش بی بهره نگذارید ...
با تشکر ...
هفت حرف

درود پویای عزیز...
مطلب خوبی بود درباره این شاهکار!
من اشتباهی تو پست مربوط به زنان کامنت گذشتم!
درود..
به وبلاگ لینک داده شد...

سلام.
در مورد «اخراجی ها» کاملا باهاتون موافقم. «پویا کیست؟» رو خوندم. با اجازه، توی وبلاگم به شما لینک دادم.
پایدار باشید