پی نوشت

اعتراض بیش از هزار تن از فعالان جنبش های اجتماعی و شخصیت های سیاسی، فرهنگی و اجتماعی به بازداشت غیرقانونی دو تن از فعالان جنبش زنان.
----------
این خبر را در سایت پیک نت دیدم و فکر کردم متن کامل آن را در اینجا بگذارم چون این سایت در ایران فیلتر است. درباره دستگیری و فشار بر فعالان جنبش زنان:
" خانم عبادي در پایان همین مراجعه به دادگاه انقلاب، در یک مصاحبه که "کانون زنان ایرانی" آن را منتشر کرد گفت: تكرار بازداشت زنان حاكي از آن است كه به خواست واقعي زنان يعني رفع تبعيض بي توجهي مي شود؛ چون براي خواست هاي بر حق زنان ايراني جواب منطقي اي وجود ندارد ؛آنها را به جرم امنيتي متهم مي كنند. حال آنكه اگر زني تقاضا كند كه يك انسان كامل به حساب آيد و نه نيمي از يك انسان ،آيا اقدام عليه امنيت ملي است؟ موكلين من بي گناهند.بازداشت آنها از روز اول بر خلاف قانون و غير عادلانه بوده و هر چه زودتر بايد آزاد شوند وگرنه اقدامات بين المللي خواهم كرد.
- منظورتان از اقدامات ين المللي چيست؟
- شما فقط بنويسيد كه از طريق بين المللي اقدام خواهم كرد.همين كافی است".
----------
اگر مجلس شورا در کشور ما به جای اینکه منتخب غیب باشد، منتخب مردم بود و دغدغه منافع ملی را داشت بسیار طبیعی بود که رسما و علنی از قوه مجریه و مسئولان دستگیری ملوانان انگلیسی سوال کند که دلیل این دستگیری دقیقا چه بود؟ چرا و با چه شرایطی اینها آزاد شدند؟ آیا در این باره دروغی به مردم گفته شده است؟ مثل جریان نامه ی عذرخواهی انگلستان که گویا در در کشور ما فقط یک نفر و آنهم آقای ولایتی مشاور رهبر آن را دیده است.
و از همه مهم تر این گرفتن و آزاد کردن آنهم با با نمایش کت و شلوار نو و کیسه ی هدیه در فرودگاه، این بحران 12 روزه چه دستآوردی برای کشور داشت؟ مسلما حالا که این ملوان ها آزاد شدند تازه باید منتظر فشارهای بین المللی بود.

در جریان سخنرانی برای آزادی این ملوانان نکته جالبی هم بود که شاید شما هم متوجه شدید. منظورم کلیشه های جنسیتی "ماهیت" و "وظیفه اساسی" زنان است که رئیس جمهور می گوید آن ملوان زن به جای ماموریت رفتن، باید به کار خانه و خانواده اش می رسید. تمرکز روی زن بودن این ملوان و بعد هم دلسوزی و تعیین تکلیف پدرانه کردن برای او هم از آن تبلیغاتی بود که معلوم نیست هدف آن در داخل کشور بود یا در انگلستان. حالا که ما از گذاشتن تبعیض های قانونی و نهادینه برای زنان کشورمان فارغ شده ایم و نابرابری را رسمی کرده ایم نوبت به وضعیت کشورهای دیگر رسیده است. تبعیض و نابرابری هم جزو مقولات امر به معروف قرار می گیرد؟