دوست گرامی سهیلا پیشنهاد ترجمه‌ی مقاله‌ای را درباره‌ی "نقش مردان در چالش برای برابری جنسیتی" داده است. طبیعتا قبول کردم. چرا که فکر می‌کنم حضور هر چه بیشتر مردان در جنبش برایری جنسیتی به تقویت این جنبش کمک می‌کند. بعد هم اینکه چگونگی این حضور و نقش مردان در چنین جنبشی، موضوع بحث، هم میان هم زنان و هم میان مردان است. همین روزها مشغول خواهم شد تا ببینیم محصول کار چه خواهد شد.
همزمان مشغول ساختن یک کلیپ فلش برای کمپین 1 میلیون امضا هستم، کاری که مدتها بود در فکر انجام آن بودم. حالا با کمک دوستان انجام خواهم داد.
----------
و اما یک برش کوتاه از یکی از روزانه‌های من:
سر میز ناهار نشسته‌ایم. 8-7 نفر همکار هستیم که تقریبا هر روز با هم غذا می‌خوریم. موقع غذا هم معلوم است که بالاخره حرف و بحثی در می‌گیرد. از بحث‌های تخصصی تا فیلم 300 و یا تغییر مالیات سال آینده.
همکار نزدیک من تازه بچه‌دار شده است با اینکه فقط دو سه سال از من جوان‌تر است. امروز بحث به بچه‌دار شدن او کشید و کم‌خوابی‌های شب و خستگی روز و از این حرف‌ها. وقتی که یکی از او سوال کرد که چه موقع مرخصی می‌گیرد تا با بچه باشد و مادر بتواند به سر کارش برگردد با احساس مسئولیت گفت که چهار هفته‌ی دیگر. یک ماه دیگر نوبت او است که برای کار بچه‌داری در خانه بماند و همسرش بتواند سر کارش برگردد تا هم از یکنواختی زندگی خسته نشود و هم از محیط کارش جدا نماند.
کسی سر میز از جواب او تعجب نکرد. بر عکس، اگر جواب می‌داد که "وظیفه‌ی مادرش است و کار ِ من نیست"، حرف غیر معمولی زده بود. کسی هم شوخی یا مسخره نکرد و نگفت که "زن ذلیل" است.
درست مثل اینکه من و شما بگوییم که مثلا "من صبح‌ با اتوبوس یا تاکسی سر کار می روم". چون چنین چیزی جا افتاده، نه تعجبی ایجاد می‌کند و نه موضوع شوخی و خنده است.

وقتی که از ساختارهای اجتماعی در شکل دادن "وظایف" به نسبت ِ جنسیت، می‌گوییم، این نمونه‌ای از آن است. بچه‌داری وظیفه‌ی مادری فرض می‌شود چون ساختار اجتماعی چنین چیزی را فراهم کرده است. بعنوان مثال در قانون خانواده یا جزو حقوق کار مرد، چیزی به نام مرخصی برای بچه‌داری پیش‌بینی نشده است. چرا که چنین چیزی در فرهنگ سنتی جامعه قابل قبول نیست. یک ارتباط متقابل میان فرهنگ و ساختارهای اجتماعی. هم ساختارها فرهنگ سازی می‌کنند و هم به نوبه‌ی خود با فرهنگ حاکم تقویت می‌شوند.

به هرحال حرف‌های ما سر میز ناهار به این کشید که تجربه‌ی هر کدام از ما پدرها در دوران بچه‌داری‌امان چه بوده است. هیچکدام از ما هم آدم‌های ایده‌آل یا عجیب و غریب این اجتماع نیستیم. آدم‌هایی بسیار معمولی از همان‌ها که در طول روز صدها نفر از آنها را می‌بینی. مهم این است که فرهنگی و ساختاری و از جمله برابری جنسیتی نهادینه باشد، حتی در مورد موضوعی که به نظر "وظیفه‌ی اساسی زن" جلوه داده شده است.