تصاویر ملوانان و سربازان انگلیسی بازداشتی را که نگاه می‌کردم در این فکر بودم که یکی از چیزهایی که در کشور ما تغییر نکرده، "معجزه"‌ی زندان‌های ماست. از بیست و چند سال پیش پای هر کس به زندان رسیده و مورد توجه آقایان قرار گرفته، اعتراف نکرده و توبه نکرده بیرون نیامده است. از احسان طبری بگیر تا سعیدی سیرجانی و مهندس سحابی و سیامک پورزند و این و آن دانشجوی معترض. داخلی و خارجی هم ندارد، ملوان انگلیسی هم که باشی باید جلوی دوربین تلویزیون بنشینی و به کرده و نکرده‌های خودت اعتراف کنی. البته بیشتر وقت‌ها آنچه نکرده‌ای مقبول‌تر است و ارجحیت دارد!

از طرف دیگر باید امیدوارم باشیم اگر آقایان می‌خواهند مصالحه‌ای کنند، زودتر انجام بدهند که با این ماجراجویی‌ها و پیچیده‌تر کردن کارها، هزینه‌ی آن مصالحه و کوتاه آمدن بیشتر خواهد شد که در نهایت مردم هستند که باید آن هزینه‌ها را بپردازند.
----------
در سایت پیک نت نوشته‌ای را خواندم درباره‌ی یک سناریوی حمله به ایران که در یک سایت خارجی منتشر شده است. به خود سایت که رفتم از ظاهر آن و مطالب ستون‌های کناری به محتوای آن شک کردم. از آن سایت‌هایی است که همه چیز را در هاله‌ای از باورهای شبه علمی و به اصطلاح science fiction می‌بینند و تبلیغ می‌کنند، از جمله ویدیوی موجودات فضایی و UFO و نامرئی شدن و مانند اینها. روی لینک کتابی که نویسنده‌ی مقاله نوشته بود کلیک کردم. کتاب او هم از این کتاب‌های شبه علمی است درباره‌ی رابطه‌های تله پاتی (ارتباط از راه دور بوسیله‌ی فکر و روان) و بکارگیری این "توانایی" توسط ابرقدرت‌ها. بیشتر به داستان‌های جاسوسی-تخیلی دوران جنگ سرد شبیه است.
نمی‌دانم چرا مترجمی که برای سایت پیک نت ترجمه می‌کند باید وقت خودش را روی چنین مطالب بی‌پایه‌ای بگذارد و از آن مهم‌تر چرا سایتی که می‌خواهد از نظر خبری و اطلاع‌رسانی جدی باشد، چنین مطالبی را که آشکارا تخیلی هستند، منتشر کند؟
به لطف سیاست‌های اتمی آقایان و جریان آزاد اطلاعات در اینترنت، آنقدر مطالب واقعی و آگاهی دهنده پیدا می‌شود که دیگر نیازی به نوشته‌های سیاسی-تخیلی دست چندم خارجی نداشته باشیم.