داروغه‌‌ی شهر می‌گوید "شهر در امن و امان است". آقایان در سخنرانی‌ها و پیام‌ها وعده می‌دهند که وضع سیاسی و اقتصادی در کشور ما هیچوقت از حالا بهتر نبوده است و حرف‌هایی که زده می‌شود همه جنگ روانی است و "خبری نیست". «خبر»ها امشب منتشر شد که شورای امنیت قطعنامه‌ی دوم را هم علیه سیاست‌های آقایان تصویب کرد.
الآن که این یادداشت‌ها را می‌نویسم شبکه‌های مهم خبری، مستقیما جلسه‌ی شورای امنیت را نشان می‌دهند که هر نماینده‌ای در این شورا، دلایل رای کشورش علیه ایران را توضیح می‌دهد. "خبر عاجل" در شبکه‌ی عربی الجزیره و "Breaking News" در CNN و BBC. من نمی‌دانم که آیا در خبرهای ایران هم می‌گویند که موضوع تحریم‌ و فشار بر کشور ما جدی است یا نه؟ شاید این طور وانمود می‌کنند که این‌ها خبرهای حاشیه‌ای و بی اهمیت است، اما واقعیت، متاسفانه چیز دیگری است.
تصویب قطعنامه، با 15 رای. یعنی همه‌ی کشورهای عضو این شورا. قطعنامه را دو هفته‌ای عقب انداختند تا بتوانند موافقت همه را جلب کرده باشند.
کسی هم در کشور ما از آقایان نمی‌پرسد مسئول شکست دیپلماسی کیست؟ مگر همین یکی دو هفته‌ پیش نبود که وزیر امور خارجه به آفریقای جنوبی رفت؟ ریاست شورای امنیت با آفریقای جنوبی است. تصمیمات این شورا علیه سیاست‌های آقایان یک رای مخالف هم نداشت!

می‌گویند جمع شدن آرام ِ 40-30 فعال زن در تهران اقدام علیه امنیت ملی است. می‌گویند جمع شدن آرام معلمان جلوی مجلس کشورشان و درخواست بهتر شدن شرایط زندگی‌اشان تهدید برای امنیت ملی است. می‌گویند انتقاد کردن در وبلاگی که حداکثر 500 خواننده دارد، اقدام علیه امنیت ملی است. از کودکان خیابانی بگویی، اقدام علیه امنیت ملی است، از وضع نشر بگویی، اقدام علیه امنیت ملی است. از رشوه گرفتن و رشوه دادن آقازاده‌ها به شرکت‌های نفتی بپرسی، اقدام علیه امنیت ملی است.
خبر دستگیری 15 سرباز انگلیسی و انتقال‌شان به تهران را که ‌می‌خواندم، به این فکر می‌کردم کسی می‌پرسد که این کار، آنهم دو روز پیش از جلسه‌ی شورای امنیت، اقدام علیه امنیت ملی ما نیست؟
----------
جعفر پناهی کارگردان خوب ایرانی که فیلم «آفساید» او را ما هم، در خارج توانستیم ببینیم، در آمستردام برنده‌ی جایزه‌ی یک فستیوال فیلم شده است. مهم این است که پناهی، جایزه‌اش را به فعالان جنبش زنان کشورمان هدیه کرده است.
----------
می‌خواستم مطلب مربوط به شادروان کسروی و دیدگاه ماهیت باور او را درباره‌ی زن، دوباره در اینجا بگذارم و ادامه بدهم اما دیدم که در ایران تعطیلات است و بهتر است آن را حدود دو هفته‌ی دیگر بگذارم که دوستان ایران هم برگشته باشند.