دوستان همان طور که نوشتم، در رابطه با بازداشت گسترده‌ی فعالان جنبش زنان، مصاحبه‌ای با دکتر زیبا میر حسینی محقق امور زنان و توسعه‌ی اجتماعی داشتم که به همت دوستان در سایت میدان منتشر شده است در این آدرس می‌توانید بخوانید. سوال‌ها این بود:
- حکومت جمهوري اسلامي 33 نفر از فعالان جنبش زنان را روز يکشنبه 13 اسفند دستگير کرد. مي دانيم ‏که 5 نفر از اين زنان قرار بود که در دادگاه محاکمه بشوند و بقيه بخاطر حمايت از اين 5 نفر مقابل دادگاه يک ‏گردهمايي آرام برگزار کردند. به نظر شما انگيزه‌ي حکومت از اين اقدام که با ضرب و شتم هم همراه بوده ‏چيست؟ آيا شما رابطه‌اي با نزديک بودن 8 مارس، روز جهاني زن مي‌بينيد؟

- آيا به نظر شما، آن بخشي از جنبش زنان را که اين فعالان نمايندگي مي‌کنند،‌ مي‌توان يک جنبش مردمي ‏مستقل مدني دانست؟

- به نظر شما در حساسيت حکومت روي جنبش زنان، مستقل بودن اين جنبش از نهادهاي حکومتي چه ‏نقشي دارد؟

- مدتي است که در برخي روزنامه‌‌هاي وابسته به حکومت، علنا بخش‌هايي از جنبش زنان مانند کمپين 1 ‏ميليون امضا و فعالان آن را به عامل توطئه‌ي خارجي بودن متهم مي‌کنند. به نظر شما هدف از اين پرونده‌سازي‌ها ‏براي جنبشي که همه‌‌ي کار آن علني است و فعالان آن با اسم و رسم خودشان فعاليت مي‌کنند، چيست؟

- شما بازتاب حمايت‌ها و اقدامات مردمي را که تا اين لحظه براي آزادي زنان دستگير شده در داخل و خارج ‏کشور انجام شده چگونه ارزيابي مي‌کنيد؟ آيا کارها و ابتکارات بيشتري به نظر شما مي‌رسد؟

- در پايان با توجه به تحقيقات و تجربيات شما، آيا در کشورهايي با سيستم بسته‌ي سياسي، اصولا ‏جنبش‌هاي مستقل زنان مي‌توانند شکل بگيرند و رشد کنند؟ اگر پاسخ مثبت است چه عواملي مي‌توانند به ‏رشد بيشتر اين جنبش‌ها کمک کنند؟ عوامل بازدارنده براي اين جنبش‌ها کدام هستند؟