![]() |
|
|
« فکرهای کوتاه پس از یک سفر طولانی: "خطای زنان" + "افتخار" ما به یک مسافرت فضایی |
صفحه اصلی
| آیا سالهای «ادامهی جنگ» یک نوستالوژی است؟ + دختران مدرسهای و روزنامههای مشروطه »
September 25, 2006
باز هم دربارهی اولین انجمنهای زنان ایرانی سایت کنشگران که موضوع اصلی آن سازمانهای غیر دولتی و اخبار نهادهای مدنی است بوسیلهی سه تن از وبلاگنویسان آسیه امینی، جادی و محبوبه حسینزاده اداره میشود. البته تا جایی که در سایت آنها خواندهام، این سازمان دارای دفتر و ساختمان در تهران است و فقط یک سایت اینترنتی نیست. در پستی که به آن اشاره کردم نوشتم: "انگیزهی تشکیل اولین انجمنها ایدهها و احساسات ملی و عطش برای استقلال و پیشرفت کشور بود". که جمعآوری پول برای تامین سرمایهی اولیهی بانک ملی به عاملی برای شرکت فعال زنان تبدیل شده بود. موضوع اهدای پول و جواهرات از طرف زنان (حتی زنان فقیر) را همه کم و بیش شنیده یا خواندهایم. با این حال فعالیتهای اجتماعی زنان، با وجود رسمیت نداشتن ادامه پیدا میکرد. مخصوصا زنان ِ خانوادههای رهبران و فعالان و روشنفکران مشروطه امکانات مناسبتری برای فعالیت داشتند. زنانی از خانوادههای اسکندری و دولتآبادی تا سالها پس از انقلاب مشروطه از فعالترینها بودند. بخاطر عقبماندهگی و سنتی بودن جامعه و همینطور هیاهوی طرفداران استبداد به بهانهی بیدینی، تشکیل جلسات این انجمنها اصلا ساده نبود. در جامعهای که زن حتی بخاطر بیرون رفتن از خانه مجبور به تمکین شوهرش بود، معلوم است که فعالیت اجتماعی زنان با چه موانعی رو به رو بود. طبق مدارکی که ژانت آفاری ارائه میکند، با اینکه انجمنهای زنان در تهران از فعالترین آنها بودند اما در شهرهای بزرگ و از جمله اصفهان هم چنین انجمنهایی تشکیل شده بود. زنان ایرانی مقیم استانبول هم انجمن خیریهای برای حمایت از جنبش مشروطه ایجاد کرده بودند. نوشته شده توسط پویا در 06:18 PM خوب نیست آدم اینقدر یکطرفه به قاضی برود
نوشته شده توسط روح الله در September 26, 2006 03:44 AM پویا جان من یک بیماری لاعلاجی دارم و اینه که معمولا نامه هامو دوباره خوانی نمی کنم! از اینکه مجبور شدی این متن پر از غلط رو بذاری شرمنده ام . تازه وقتی پابلیش می شه این گاف هامو می بینم :)
نوشته شده توسط آسیه در September 26, 2006 10:08 AM روحالله گرامی، من متوجه نشدم. اگر منظور شما دربارهی این یادداشت است آنچه در تاریخ اتفاق افتاده است دیگر یکطرفه و غیر آن ندارد.
نوشته شده توسط پویا در September 26, 2006 05:05 PM آسیه گرامی، چون میدانم دست به قلم هستی، وسواسات را درک میکنم. اما خوب، تو هم ایمیل کوتاهی فرستاده بودی و خواسته بودی مطلبی را برای دوستی بشکافی. من فکر کردم همین چند خط را بگذارم برای آگاهی از سایت و اهداف شما کافیست. تا علاقمندان خودشان سری بزنند و نوشتههایتان را بخوانند. خیلی هم خوب بود.
نوشته شده توسط پویا در September 26, 2006 05:11 PM ببینید به نظر من زندگی که به قانون کشید و اصول اولیه انسانی درش کمرنگ بود دیگه جای جرو بحث نداره فرهنگ محجوب بودن اما فقط جای امید باقیست که تمام این انحرافات چه از زنها چه از مردها در برابر سیر تکامل بشریت هیچند هر چند گاهی اندکی بتوانند در ان وقفه ایجاد کنند .
نوشته شده توسط ارام در September 27, 2006 07:59 PM آرام گرامی، مسئلهی بحث اصلا بر سر «بهتر بودن» و «برتر بودن» زن یا مرد بعنوان یک جنس بر دیگری نیست. انسان (چه زن و چه مرد) مجموعهای از خصوصیات ارثی و یادگیریهای محیطی است. بحث بر سر این است که در جامعه باید برابری کامل میان این دو جنس برقرار باشد و هر دو جنس یکسان از امکانات و موقعیتها بهرهمند باشند. مثلا معلوم است که در یک سیستم مبتنی بر استبداد، چه زن و چه مرد میتواند مستبد باشد. برابری به معنی این است که اولا قوانین اجتماعی بر پایهی برابری جنسیتی وضع شوند (مانند قانون حضانت یا ارث) و دوما مرد و زن در برابر این قوانین برابر باشند. از طرف دیگر آزادیها و امکانات و موقعیتهایی در زندگی اجتماعی وجود دارد که باید به طور یکسان در دسترس افراد جامعه قرار بگیرد، صرف نظر از جنسیت آنها. مانند آزادی لباس پوشیدن، امکانات تحصیلی و شغلی و برابری در موضوع حقوق ازدواج و خانواده. برای انسان بودن باید شرایط انسان بودن را فراهم آورد. انسان بودن یک معنی مجرد و انتزاعی نیست. انسان بودن در مناسبات انسانی شکل میگیرد. امیدوارم توانسته باشم لااقل خیلی کوتاه و خلاصه گفته باشم که اصولا بحث جنبش زنان و برابری جنسیتی بر سر چیست.
نوشته شده توسط پویا در September 28, 2006 02:18 PM |
![]()
![]()
![]() صبحانه
|
نظرهای نوشته شده: