پويا جان. مي دانم كه به خاطر ذات ملاحظه گرت بسيار ظريف به نقد مي نشيني. نكته اي كه نوشته اي اما به صراحت بيشتري نياز دارد. به نقد صريحانه تري. اين روزها بسيار به اين مساله فكر مي كنم و به مسائل ديگر مرنبط نيز. و بسيار با دوستانم-بوي‍ه دوستان اهل فرهنگ و ادب- دراين باره حرف زده ام. بزودي شايد خودم هم به نقد نشستم. و پيش از همه نقد خودم. به هر روي، جاي سپاس دارد.

آسیه‌ی گرامی، البته به من با این دوری راه و اینکه کسی را از نزدیک نمی‌شناسم کمی حق بده که ملاحظه‌کار باشم. بخصوص که خیلی وقت‌ها متاسفانه این نقدها ممکن است حالت شخصی به خودش بگیرد که دیگر در واقع به بن‌بست می‌رسد. برای همین است که در اسم آوردن و قضاوت‌های قاطعانه کردن احتیاط می‌کنم. اما امیدوارم آنچه را که در اندیشه دارم بنویسم. نقدی اگر هست برای ارزیابی است و کسب تجربه برای آینده.
آسیه جان امیدوارم این "شاید" به نقد نشستن این حرکت‌ها و وارسی آنچه کرده‌ایم، که می‌گویی به "حتما" تبدیل شود.
پرامید باشی و امیدوارم درد باتوم‌ها التیام پیدا کرده باشد دوست من.
پویا

salam webloge jalebi darid
matalebesh khobe
pishnehad mikonam az ax va sher bishtar estefade konin
jazab tar mishe
bye