تجمع فردا را فراموش نکنیم. دوستان می‌نویسند:
"ما با حضور نمادين خود مي‎خواهيم به قانون‎گذاران كشورمان بگوييم كه تحت اين قوانين ناعادلانه، زن ايراني نه تنها در جامعه، در محيط‎هاي شغلي و در امور اجتماعي بلكه حتا در پستوي خانه‎اش هم امنيت ندارد.
از اين‎رو با توجه به آن‎كه هيچ‎يك از امضاءكنندگان فراخوان تجمع، قصد ايجاد ترافيك و برهم زدن نظم شهر و ايجاد مشكل‎ براي شهروندان را ندارند، از همه‎ي كساني كه مي‎خواهند در تجمع روز 22 خرداد شركت كنند درخواست مي‎كنيم با آرامش و فقط با حضور خود در پارك جنب ميدان هفت تير (واقع در ابتداي خيابان قائم مقام - ساعت 5 الي 6) اعتراض مدني و مسالمت‎آميز خود را نشان دهند". اصل اطلاعیه را در اینجا بخوانید.
----------
فکر می‌کنم کمتر دوستانی باشند که در جریان تب و تاب مسابقات جام جهانی فوتبال نیستند. بخصوص که تیم کشور ما هم حضور دارد و حتما همین حالا همه بهت‌زده‌ایم که چطور از میدانی که می‌توانستیم با 1 امتیاز بیرون بیاییم، با آن اشتباهات بزرگ چند دقیقه‌ای، بار را در نیمه‌راه زمین گذاشتیم.
اما پویا بدون شک متخصص فوتبال نیست. منظورم بیشتر از این موضوع فوتبال، چیز دیگری بود.
پیش از بازی ایران، مسابقه‌ی هلند را با مونته‌نگرو تماشا می‌کردم. نسل دوم و سوم مهاجران هلند در دهه‌ی 1990حضور چشم‌گیری در تیم ملی این کشور داشتند. دوستانی که در کشورهای اروپایی زندگی می‌کنند حتما درک می‌کنند که عوامل زیاد اجتماعی باید دست به دست هم بدهند تا این جوان‌های نسل مهاجران بتوانند به جایی برسند. عجیب این بود که امسال در تیم هلند حتی یک بازیکن از این نسل حضور نداشت. به نظر من می‌توان و باید کنجکاوی و چون و چرا کرد،‌ شاید پاسخ‌های جالبی پیدا شوند.
--------
در یک گردش اینترنتی، بطور تصادفی به سایتی برخورد کردم که متعلق به سازما‌ن‌های فراماسونی آمریکایی است و اعلام کرده که در عراق به عضوگیری پرداخته است. می‌دانیم که این سازمان‌ها در پوشش سازمان‌های خیریه و کمک‌رسانی فعالیت زیادی دارند. عضوگیری هم به ظاهر از درون خود نیروهای آمریکایی است. می‌توان کنجکاوی کرد که حتی پس از خروج نیروهای خارجی از عراق، چه شبکه‌هایی بر جای خواهند ماند و چه نقشی در آینده بازی خواهند کرد. نقش عوامل بومی کدام است و تا کجا می‌توانند ریشه بدوانند. فراموش نکنیم که این، با «توهم توطئه» بسیار تفاوت دارد.
آدرس سایت در اینجاست.