این روزها صدوبیست‌وسومین سال‌روز تولد دکتر مصدق چهره‌ی ملی ماست. یاد کردن از کسی مانند مصدق بیشتر از آن که جنبه‌ی شخصی داشته باشد، احترام و ارج‌گذاری به اندیشه‌ی تجدد و ترقی‌خواهی‌ست. اندیشه‌ای که بر طبق آن، سرنوشت مردم و ملت کشور به خرد جمعی آنان در نهادهای کاملا آزاد و انتخابی مثل مجلس واگذار می‌شود. نهادهای انتخابی که نماینده‌ی همه‌ی مردم صرف‌نظر از باورهای مذهبی، جنسیت و یا قومیت هستند. و در کنار اینها در سطح جامعه، مطبوعات آزاد و احزاب سیاسی و اتحادیه‌ها و در یک کلام نهادهای یک جامعه‌ی مدنی. این‌ها اندیشه‌هایی بود که دکتر مصدق در عمل به آنها باور داشت و تا عصر 28 مرداد سال 32 که با کودتا برکنار شد، در حالی‌که در قدرت بود، به آن‌ها وفادار ماند.
و بخصوص امروز که با بهانه‌های مختلف، تمام ابزاری را که مردم با آنها بر سرنوشت خودشان نظارت می‌کنند، بی‌عمل و تشریفاتی کرده‌اند. از یک طرف می‌گویند که منشاء قانون، متون دینی است و بر مردم نیست که با قوانین الهی رقابت کنند. و از طرف دیگر هم نهادهایی را که خود آقایان با هزار ترفند قانونی و غیرقانونی تشکیل می‌دهند، یکی را برگزیده‌ی امام زمان (مجلس) می‌دانند و دیگری را هدیه و معجزه‌ی الهی (ریاست‌جمهوری)!
در این آدرس لینک‌هایی از زندگی‌نامه‌ی دکتر مصدق هست که خوب است برای آشنایی با او کمی وقت صرف خواندن‌شان کنیم.