خبر تاسف آوری در باره ی الهام افروتن منتشر شده است. به ادعای مقامات حکومتی این روزنامه نگار جوان در زندان "خودکشی" کرده است. الهام افروتن به جرم چاپ یک مقاله که با کمی سهل انگاری از اینترنت هم برداشته بود، در یک روزنامه ی محلی بندرعباس به زندان افتاد. مرگ این دختر جوان در زندان را فقط یک کمیته ی حقیقت یاب بی طرف می تواند ربشه یابی کند. نه زهرا کاظمی را از یاد برده ایم و نه رویا طلوعی را که همین چند روز پیش از رفتاری که با او در زندان کرده بودند سخن گفت. رویا طلوعی گفت رفتار با او فقط آن ضربات کشنده ی لنگه کفش مرتضوی را کم داشته است. آیا این لنگه کفش ها را کس دیگری در زندان دیگری بر سر الهام زده است؟
نظر عبدالکریم لاهیجی حقوقدان این است:
دكتر عبدالكريم لاهيجی حقوقدان در پاريس در مصاحبه با راديو فردا درباره چگونگی اعلام مرگ الهام افروتن می گويد:
نخستين بار نيست كه در جمهوری اسلامی يك كسی را می كشند و بعد اسمش را خودكشی می گذارند. غير از مساله سعيد امامي، يادتان هست كه دكتر كاظم سامی را هم وقتی كشتند، بعد از چند روز گفتند قاتل او در يكی از شهرستان های جنوب پيدا شده و خودكشی كرده. بنابراين اينها روش های كلاسيكی است كه متاسفانه در همه حكومت های خودكامه وجود دارد. با توجه به اين كه در ايران دادگستری مستقلی نيست، قوه قانونگذاری مستقلی نيست كه لااقل خانواده مقتول بتوانند از آنها درخواست كميسيون تحقيق كنند. در گذشته حداقل در مجلس گذشته يك كميسيون اصل نودی بود كه آن هم با آمدن اين اكثريت جديد به كلی الان تبديل شده به يك مركزی برای بايگانی كردن تمام شكايت ها. بنابراين متاسفانه با همين حدس و گمان ها بايد بسنده كنيم و فكر نكنيم كه امكان دارد روزی چگونگی مرگ اين خانم يا خودكشی اين خانم و به اعتقاد من قتل اين خانم را جمهوری اسلامی اعلام كند.

زندان باغ ِ آزاده مردم است
و شکنجه و تازیانه و زنجیر
نه وهنی به ساحت آدمی
که معیار ارزشهای اوست.
کشتار
تقدس و زهد است و
مرگ
زنده گی ست.
و آن که چوبه ی دار را بیالاید
با مرگی شایسته ی پاکان
به جاودانه پیوسته است.
شاملو