وقتی سخنرانی احمدی نژاد را درباره "افسانه بودن" قتل عام بزرگ یهودیان می خواندم به این فکر می کردم که آقایان از تحریف تاریخ کشور خود ما فارغ شده اند و حالا به سراغ تاریخ معاصر دنیا رفته اند. همین بس نبوده است تا تاریخ مشروطه را به پای شیخ فضل الله نوری بنویسند که اصلا قائل به رای مردم نبود و قانون را همان اصول فقه می دانست. و باز همین بس نبود تا ملی شدن صنعت نفت را هم به پای آیت الله کاشانی بنویسند که حتی در خود روز 28 مرداد دسته ی اوباش را از بازار بسیج می کرد و پیروزی کودتا را به زاهدی تبریک می گفت. و همین طور تا امروز ....

مایه تاسف و تعجب است که رئیس جمهور کشوری مانند نوجوانهای تازه انقلابی شده و چند کلمه از اینجا و آنجا شنیده بگوید: " اگر (نازی ها) اين جنايت را مرتکب شده‌ اند چرا ملت فلسطين تقاص اين جنايت را پس بدهد؟"
و مسائل را اینطور ناشیانه درهم کند و حرفهایی بزند که مایه خشم و پوزخند جهانی بشود. گویی کسی جنایاتی را که دولت و ارتش اسرائیل بر مردم فلسطین می کند، با قتل عام بهودیان توجیه می کند.
برای وجدان بیدار جهانی، هیچ تفاوتی میان آن مرد یهودی که در صف میلیونی کوره آشویتس ایستاده بود با دخترک فلسطینی که در نوار غزه خانه اش را با تانک بر سرش خراب می کنند نیست.

آقایان مثل اینکه می خواهند درگیری های صدر اسلام با یهودیان را حالا هم زنده کنند. چقدر باید کینه ورزی کرد تا صف طولانی انسانهای بیگناه را تا کوره داغ آدمسوزی "افسانه" نام گذاشت؟ شاید در قدم بعدی آقای رئیس جمهور یا یکی از یارانشان حرف دلشان را باز کنند و بگویند "اصلا افسانه هم که نباشد، چه باک؟"

مشکل است دیدن این که این "انسانیت" بود که هزار هزار در اردوگاهها شکنجه می شد و گوشت و پوستش در کوره ها آب می شد؟ چه اهمیت دارد که آنها کدام باور را در ذهنشان داشتند؟ مگر امروز که نئونازی ها بمب در خانه ی مسلمان ترک می اندازند و دخترک خردسالی را به آتش می کشند، اهمیتی دارد که بر دیوار آن خانه باورشان را با کدام واژه یا علامت آویخته اند؟

آقایان برای توجیه بلندپروازی هایشان در منطقه حاضرند بزرگترین جنایات بشری را انکار کنند.
آنچه افسانه است قتل عام میلیونها انسان در کوره های آدم سوزی و اردوگاه ها نیست، این حرف های بی پایه و "مهرورزی" و "تعالی انسان" شماست.
شاید به حال چنین ملتی باید گریست.