"عروس ربوده شده در عکس، حالا پا به سن گذاشته است، با صورتی برجسته تر در اطراف آرواره ها و خطهایی باریک در اطراف چشمها که خوب به چشم می آیند. جنگ او تمام شده است. جنگی بین او و خانواده اش، نوشته شده در کتابی که در کنار دستان بی قرارش است. "

دانستن اینکه در پستوی خانه های مهاجران و در پشت پرده ی ضخیم "تعصب" و "غیرت" و "ناموس" چه می گذرد همیشه آسان نیست. مگر اینکه خود زنان شروع به نوشتن کنند. کاری که برای بسیاری آسان نیست و جرات و همتی بیشتر از آنچه تصورش را می کنیم می طلبد.
چند زن مهاجر ترک ماجرای زندگی خودشان را در آلمان منتشر کرده اند. هیچکدام از این زنها نه نویسنده و نه جامعه شناس بوده اند. اما آنچه نوشته اند تصویری واقعی از درون خانه هایشان است و آنچه بر آنها گذشته و یا می گذرد.
یادم هست آسیه پرسید از زنان ایرانی چیزی منتشر نشده، جوابم این بود که من چیز زیادی ندیده ام اما روزی هم حتما می رسد که زنان ایرانی شروع به نوشتن کنند.

این ترجمه ای است از یک گزارش درباره ی این ادبیات جدید مهاجران. متن کامل ترجمه را در اینجا بخوانید.