صدای گامهای سبز باران است
اينجا ميرسند از راه، اينک
تشنه جانی چند دامن از کوير آورده، گرد آلود
نفسهاشان سراب آغشته، سوزان
کامها خشک و غبار اندود
اينجا ميرسند از راه، اينک
دخترانی درد پرور، پيکر آزرده
نشاط از چهره ها شان رخت بسته
قلبها پير و ترکخورده
نه در قاموس لبهاشان تبسم نقش ميبندد
نه حتی قطره اشکی ميزند از خشکرود چشمشان بيرون
خداوندا!
ندانم ميرسد فرياد بی آوای شان تا ابر

تا گرودن؟
صدای گامهای سبز باران است!

شعر بالا از نادیا انجمن است. این زن جوان شاعر افغانی دیشب، شنبه شب بر اثر کتک های شوهرش یا آنچه که افعانها "لت و کوب شدید" می گویند، به قتل رسید. نادیا 25 ساله بود و کتابی به نام گل دودی منتشر کرده بود. شوهرش به قتل او اعتراف کرده است. یادم هست در فلش خشونت علیه زنان نوشته بودم که خشونت خانوادگی استثنا ندارد و هر زنی می تواند قربانی آن باشد. متاسفانه حتی شاعره ای که باید لطیف ترین روح را داشته باشد.

-----------

مقاله ی جالبی درباره ی وضع زنان مهاجر ترک در آلمان ترجمه کرده ام که وقتی منتشر شد لینک آن را مثل همیشه در اینجا خواهم گذاشت.

و دیگر اینکه نعمت الله آغاسی خواننده ی دوره ی پیش از انقلاب هم فوت کرد. آنچه همیشه با صدای او در ذهن و روح من مانده آن ظهر داغ تابستانی در آن شهرستان کوچک خواب آلوده است و پسرکی دست در دست پدر از بازار نیمه تعطیل می گذرد و صدای ترانه ای از آغاسی در جانش می ریزد.