مصاحبه کریستیان امانپور با احمدی نژاد بیشتر به موضوع اتمی پرداخته بود که طبیعی هم بود. حرفهای احمدی نژاد هم تازه نبود. اما دو سوال خبرنگار باهوش ایرانی تبار درباره ی وعده های انتخاباتی به "محرومان و مستضعفان و پابرهنه ها" بود. چون جوابهای احمدی نژاد به این دو سوال توجه مرا بیشتر جلب کرد، ترجمه ی آن را از سایت CNN در اینجا می آورم:

« امانپور - می دانید که در کارزار انخاباتی ریاست جمهوری، شما درباره افزایش امکانات اقتصادی برای مردم محروم طبقه ی پایین و متوسط ایران، صحبت می کردید. شما درباره بهتر کردن شرایط زندگی گفتید. چگونه می خواهید این را انجام دهید در حالیکه اینقدر منزوی خواهید شد؟ (منظور خبرنگار در صورت تحریم شورای امنیت). این وعده های شما وابسته به این است که ایران در جامعه ی بین المللی جایگزین شده باشد.

احمدی نژاد - ببینید، آنچه که من در جریان انتخابات ریاست جمهوری گفتم، کلی و عمومی بود. همه ی آنچه که ما درباره ی آن صحبت می کنیم در رابطه با حفظ منافع ملی ماست و آنچه که موضوع کلیدی در این منافع ملی است. ما باید این موضوعات کلیدی را در درجه اول اهمیت قرار دهیم. یکی از شعارهای انتخاباتی من این بود که ما دسترسی به چرخه سوخت اتمی داشته باشیم.

امانپور - پس سوخت اتمی مهمتر از بهبود وضعیت اقتصادی کشور و ایجاد یک زندگی بهتر برای مردم است؟ منظورم اینست که آیا شما واقعا حاضر به یک رویارویی بین المللی روی این موضوع (سوخت اتمی ) هستید؟

احمدی نژاد - نه، ما نمی خواهیم با دنیا در جنگ باشیم. من توضیح دادم، آنها (که برای تحریم فشار می آورند) می خواهند خواسته های خودشان را به ما تحمیل کنند. من مطمئنم که ما به هر دو (رفاه اقتصادی و سوخت اتمی ) خواهیم رسید. من هیچ نگرانی از این بابت ندارم. ما خواهان صلح، ترقی و چرخه ی سوخت اتمی هستیم.»

فکر می کنم فقط دیپلمات بی تجربه ای مثل احمدی نژاد بتواند اینطور اعتراف کند که وعده هایی که او و پشتیبانانش در جریان انتخابات می دادند فقط موضوعات "کلی و عمومی" بوده اند. امروز که پیروز شده ایم اولویت ها چیزهای دیگری هستند. این اولویت امروز برای حکومت جمهوری اسلامی زندگی و رفاه مردم نیست. البته این که چگونه معلوم نیست. چون اینقدر کلی و عمومی است. آنچه که بر عکس خیلی مشخص است همین برنامه ی اتمی است.

یعنی همه چیز در سایه ی برنامه های اتمی آقایان قرار می گیرد. آن منافع ملی هم که احمدی نژاد از آن صحبت می کند به نظر بیشتر همان "مصالح نظام" می آید. چون مردم نفعی از این برنامه های اتمی با این فشارهای بین المللی نخواهند برد و معلوم نیست حتی همین نان اندک را هم اگر ایران مورد تحریم قرار بگیرد باید با چند برابر قیمت تهیه کنند.
متاسفانه تمام سیاست های حیاتی کشور در نهادهایی غیر انتخابی و بدون حضور نمایندگان واقعی مردم تعیین می شوند و این بازی و مانوورهای آقایان معلوم نیست چه انجامی داشته باشد.

اما خوب شد که آقای احمدی نژاد گفت که آن وعده های با یقه ی چرکین و ماشین قراضه فقط کارکرد انتخاباتی داشته است. امروزه در دنیا کمتر کسی چنین اعترافی می کند.
دیگر اینکه آن ترکیب حمله بندی "صلح ، ترقی و چرخه سوخت اتمی" هم جالب بود. به نظر من آوردن عبارت "چرخه سوخت اتمی" در کنار آن دو تای اولی اشتباه است.