« 28 مرداد در حافظه تاریخی ما ... | صفحه اصلی | روزنامه های آزاد دغدغه ی شکم سیران است؟ »
August 21, 2005
نجات جان یک انسان و یک مطلب دیگر ...


دوستان عزیز، یکبار دیگر موضوع جمع آوری کمک برای پرداخت دیه (خونبها) را در اینجا می نویسم تا اگر کسی این را ندیده یا فراموش کرده است، بتواند در چند لحظه از طریق سیستم اینترنتی PayPal و یا هر روش دیگری که خودش انتخاب می کند، کمکی هر چند کوچک بکند. از مبلغ 25 میلیون تومان، حدود 10 میلیون تومان باقی مانده است. اطلاعات کامل در سایت زنان ایران آمده است.
----------

نکته ای هم در حاشیه درباره ی لوگو، چون با نگرانی لوگوی این اقدام جمعی را طراحی کردم.
هدف از استفاده از لوگو به جای متن معمولی، استفاده از جلوه ی تصویری برای جلب توجه بیننده و خواننده است. یک لوگوی موثر باید بتواند مفهوم یک متن چند خطی را برساند. حالا اگر از این مدیوم (شاید ترجمه ی فارسی آن رسانه باشد) هم به شکل غلوآمیز استفاده کنیم و در هر موضوعی یک لوگو به قبلی ها اضافه کنیم در واقع کم کم تاثیر این را هم کمرنگ تر کرده ایم. در بسیاری موارد، می توانستیم از یک یا دو تا لوگو بیشترین استفاده را ببریم و موضوع اصلی مثل آزادی وبلاگ نویس ها را بعنوان یک نویسنده ی آزاد برجسته کنیم.
همین مشکل در موضوع نامه ها هم هست. چرا نامه ی «ما نویسنده ایم» که به متن 134 هم معروف است در سال 1370 توانست آن اثر همیشگی را بگذارد؟ در درجه اول برای اینکه پس از حدود 10 سال خاموشی و سرکوب، برای اولین بار صدایی جمعی به اعتراض بلند می شد. آن نامه ماند چون یکی بود. بقیه ی فعالیت های اعتراضی در پیرامون آن متن شکل می گرفت.
اما امروز متاسفانه هر روز متنی با مضمون تکراری اما واژه های جدیدتر و گاه پرسوزتر منتشر می شود، چند نفری آن راامضا می کنند و در کوتاه مدتی در غبار نامه های بیشتر و حجم زیاد مطالب دیگر، کمرنگ و بی رنگ می شود. حالا اگر از آن نگوییم که فراخوانی با امضا برای اقدامی مثل ملاقات با گنجی در بیمارستان میلاد منتشر می شود ولی بیشتر امضاکنندگان در جلو بیمارستان حضور ندارند!

استفاده از جلوه های تصویری فقط، کار کردن با این یا آن برنامه ی گرافیک مثل فوتوشاپ و داشتن یک برنامه ی فارسی نویس ودلی پرشور نیست. باید کمی هم مطالعه و فکر کرد که از تاثیر یک مدیوم چطور می توان بیشترین استفاده را کرد بی آنکه در درازمدت اثر آن را در چشم و ذهن بیننده کم کرد.

نگرانی من اینست که استفاده ی بیش از حد از چیزهایی که در حد خودشان می توانند بسیار تاثیرگذار باشند، چشم و ذهن وبلاگستان را پر کرده باشد و عملا آنها را کمرنگ تر کرده باشد. این می تواند هم شامل لوگو باشد و هم اقداماتی مثل پتیشن و جمع آوری امضا برای نامه.
امیدوارم بتوانیم پیش از انتخاب هر رسانه ای کمی هم فکر کنیم که آیا این روشی که انتخاب می کنیم تاثیرگذارترین است یا در انبوه کارهای مشابه قبلی شاید گم شود.

نوشته شده توسط پویا در 01:00 PM

نظرات (4)


نظرهای نوشته شده:

سلام. در خبرچین لینک داده شد.

نوشته شده توسط خبرچین در August 21, 2005 03:43 PM

خبرچین گرامی. ممنونم که لینک این مطلب را می گذارید.
پویا

نوشته شده توسط پویا در August 21, 2005 04:08 PM

واقعا حرف جالبی بود. ما وقتی برای هر کاری صد جور نامه بنویسیم و هی گروه های مختلف اون رو امضا کنن کم کم مساله لوس و عادی میشه. و دستگاههایی که نامه های ما باید روشون تاثیر بزاره نسبت به این مساله حساسیتی نشون نمی دن. عین بچه ای که دم به دقیقه گریه کنه.

نوشته شده توسط آیدین در August 21, 2005 06:05 PM

سلام

مطمئنم او نجات پیدا می کند.

نوشته شده توسط ایران امروز در August 22, 2005 08:42 AM

 عضو شوید

لینک های خواندنی

(برای آگاهی بیشتر، نه تایید)











----------


لحظات تنهایی



وبلاگ های خبری و جمعی





صبحانه


وبلاگهای دوستان و آشنایان



آخرین نوشته ها
ابتکار فتوشاپی آقایان بر سر کوی و برزن + معرفی دو کتاب خواندنی
عصیان نسل جوان های حاشیه نشین اروپا - نمونه ی دانمارک
گزارش سیمور هرش و جنبش مدنی کشور ما
دینخویی و پرسشگری- به بهانه ی نوشته ی آرامش دوستدار
فوتبال ما بعنوان بخشی از اجتماع
آقای پالیزدار و خربنده گان امروزین + فراموش کار نباشیم
خاطرات سرتیپ درخشانی - از رویارویی با جنبش جنگل تا تسلیم پادگان تبریز به فرقه دموکرات
سالروز 22 خرداد - زمینه ساز کمپین 1 میلیون امضا: چهره به چهره با مردم از تهران تا زاهدان
"اسرار مرگ یک نویسنده" + پایان یک دوره در زندگی
هزارفامیل دوره ی ما + ملت-سازی با اسطوره ی تیمور لنگ

آرشیو
----------
Powered by
Movable Type 2.661