دیروز به تهیه ی یک آگهی جمع آوری پول برای زنی که محکوم به اعدام شده است گذشت. نمی دانم که چقدر پول جمع شده است. دوستان مقیم ایران حتما خودشان مرتب کنترل می کنند.
----------
رئیس جمهور جدید لیست اعضای کابینه ی پیشنهادیش را به مجلس ارائه کرده است. پیش از این هم در یادداشت کوتاهی نوشتم که کلیدی ترین وزارتخانه ها در دست تندروترین انحصارطلبان قرار گرفته است. وزارتخانه هایی مثل وزارت اطلاعات، کشور و ارشاد.
در مورد وزارت خارجه، در این سالهای گذشته سیاست ها ی مهم را نهادهای حکومتی دیگری مثل شورای امنیت ملی اجرا کرده اند که زیر فرمان مستقیم رهبری باشند. جالب است که در زمان شاه هم سیاست خارجی در موضوع های مهم از طریق دربار و شخص شاه حل می شد تا وزارت خارجه. در خاطرات علم، او روزی را می نویسد که از ملاقات شاه در دفترش درباره ی یک موضوع مهم سیاست خارجی بیرون آمده و دکتراقبال وزیر خارجه یکساعت در پشت در دفتر شاه به انتظار ایستاده بوده است! علم نمی تواند از دلسوزی برای او خودداری کند و خودش به عجیب بودن این روش کار اعتراف می کند، البته در پنهان و روی کاغذ خاطرات.

وزارتخانه مهم اطلاعات در دست آقای اژه ای است که طبق گفته ی اکبر گنجی در دادن دستور قتل های زنجیره ای نقش مستقیم داشته است. گنجی می گوید اسنادی در دست دارد بخصوص در مورد قتل پیروز دوانی که بارها اعلام کرد حاضر است در دادگاه ارائه کند اما هیچوقت چنین اجازه ای به او داده نشد.

وزارت ارشاد هم در دست صفار هرندی از سرمقاله نویسان روزنامه کیهان است که باید انتظار فضای بسته ای را داشت.

پیک نت در بررسی کلی کابینه می نویسد: " اصل ماجرا اينست كه 1- افرادی با تفاهم شورای فرماندهان سپاه و رهبر عضو كابينه معرفی شده اند و 2- چهره های امنيتی به كابينه پيوسته اند كه دو بخش امنيتی رسمی و غير رسمی را بگردانند. اژه ای چهره بارز اين وظيفه است و مورد حمايت مسئول سازمان امنيت موازی "اصغر ميرحجاری" منشی مخصوص رهبر."

در مورد مبارزه با فقر هم بزرگترین و قدرتمندترین پشتیبانان رئیس جمهوری جدید خودشان از بیشترین و سودمندترین رانت های اقتصادی برخوردار هستند. بدیهی است که تا روابط مافیایی و رانت خواری بر ساختار اقتصادی تولید و توزیع و تجارت مسلط است، شعارهای مردم پسند تا مدت کوتاهی بکار خواهند آمد و پس از آن هر کس دنبال کار خودش را می گیرد.
----------
و باز هم، اینبار بر سر یک نامه، بسیاری فریادها بر سر هم می کشند و دشنام های سیاسی و شخصی بر سر هم می بارند. از موضوع انتخابات دیرزمانی نگذشته، اینبار یک نامه و دفعه دیگر ...