وبلاگ پویا: «گناه» بخشودنی ...

این، مطلب اصلی نیست. فقط گریزی است کوتاه. مطلب اصلی هنوز پست قبلی است.
----------
مشغول ترجمه ی متنی برای سایت زنان ایران بودم. در گردش های اینترنتی برخوردم به اینکه:
"نامزد اصلاح طلبان پيشرو:اولين لايحه‌اي كه به مجلس ارائه خواهم داد «لايحه عفو عمومي» است." اولین لایحه ی آقای معین این است که ایرانیان «گناهکار» خارج از کشور را عفو کنند. برای من مهم نیست که مجلس هفتم و شورای نگهبان چه خواهند گفت.
اما هرچه در زندگی م جستجو می کنم، بیشتر به این فکر فرو می روم که کدام «گناه»م باید مورد بخشش قرار بگیرد؟
اصلاحاتی که با «توبه» و عفو آغاز شود، در چه راهی ادامه پیدا می کند؟
بارها به فکرم رسیده بود که کاش روزنامه نگاری پیدا می شد و از آقای معین سوال می کرد "ایران برای همه ی ایرانیان" یعنی چه؟
حالا از اصلاح طلبان حکومتی ممنونم که پاسخ مرا دادند. اول باید «عفو» شد تا بعد در درون «همه» قرا گرفت.

و من هنوز در این فکرم که آن «گناه» بخشودنی چه بوده است؟ ...

شاید آقای معین گناه ناکرده ایرانیهای خارج کشور را بخواهد ببخشد ولی فکر نمی کنم خارج کشوریها 26 سال گناه را را که با قطرات خون بچه ها و جوان هایشان شکل گرفته را هرگز بتوانند تحت هر نامی ببخشند.
شاد باشی

حمیرا جان من فکر می کنم که اصلا گفتمان را باید از "گناه" و "بیگناهی" و توبه در آورد. همه تغییر کرده اند. فکر نمی کنم ابراهیم نبوی در سال های 60 این گونه فکر می کرده که حالا در اروپا یا گنجی یا عبدی. در خارج از کشور هم همینطور. فکر می کنم موضوع سر بخشیدن نیست. موضوع باید بر سر یک تلاش جمعی از گروهها و افراد آزادیخواه باشد برای سر و سامان دادن به جنبش اصلاحات مردمی و نه حکومتی و در پشت درهای بسته. در مورد خونهای ریخته شده و شکنجه ها و زندانها و پاکسازی ها و تبعیدها برای اینکه فقط احساس درد خودم را مکرر نکرده باشم، بگذاریم متخصصان حقوق بشر و حقوقدانان تصمیم بگیرند.

پویا