خوشبختانه اکبر گنجی به مرخصی طولانی مدت آمده است. به امید روزی که تمامی زندانیان سیاسی از جمله ناصر زرافشان و باطبی و همه ای که من شاید اسمشان را هم ندانم نه به مرخصی طولانی که به آزادی پایدار برسند. جالب هم هست که هیچ زندانی سیاسی در جمهوری اسلامی بیگناه شناخته نمی شود. همه به مرخصی استعلاجی می روند. شاید برای روزی که اگر کشتیبان را سیاستی دیگر آمد دستش بازتر باشد.
اما جای خوشحالی ست که گنجی بازگشته است.
----------
نوشته بودم که درباره ی انتخابات کمتر خواهم نوشت.

در حال جمع آوری متن و داده های جدید درباره ی موضوع "تکامل انسان" هستم برای ساختن فلش جدید. فلشی که جنبه ی آموزشی دارد. نه آنقدر کلی است که بتوان مثل روزنامه خواند و گذشت و نه آنقدر تخصصی که مخاطب کمی داشته باشد. انتخاب مطلب هم کار ساده ای نیست. از یک طرف دریایی از اطلاعات و یافته ها. از طرف دیگر توشه ی اندک من و از طرف سوم به هرحال موضوع باید در حد قابل قبولی عرضه شود. فکر نمی کنم جای این در سایت زنان ایران باشد. بخاطر اینکه درباره ی مشکلات امروزی زنان نیست. مگر اینکه بخواهند یک بخش علمی هم داشته باشند و چرا که نه؟

نقش پایه ای و عمیق «زن» در سیر تکاملی انسان - حتی با نگاهی کوتاه - آشکار است. مسئله از موضوع زایش و مادر بودن بسیار پیچیده تر است.
خوب است در یادداشت امشب مثالی بزنم:

اینکه در روند رشد و تکامل انسان از انسان راست قامت (Homo Erectus ) به انسان هوشمند دانا (Homo Sapiens Sapiens ) که ما باشیم چه ساختار اجتماعی نقش غالب را داشته است موضوعی بوده که بحث زیادی روی آن شده است. «شکار» که نقش اصلی را بر دوش مردان می گذاشته و برتری آنان را تامین می کرده است یا «جمع آوری دانه ها و میوه» که زنان و کودکان هم می توانسته اند نقش زیادی داشته باشند؟
داده ها نشان داده اند که بیشتر جامعه های انسانهای راست قامت بر پایه نوعی تقسیم کار اداره می شده است. مردان وظیفه ی شکار را به عهده داشتند که کاری وقت گیر و طولانی بوده است با نتیجه ای نه چندان معلوم و قابل پیش بینی. درنبود آنان، زنان، هم کار جمع آوری دانه ها و میوه های خوردنی را بعهده داشتند و هم حفاظت از محل سکونت و هم پرورش کودکان و یاد دادن شیوه ی کارها را به آنها. از طرف دیگر محل سکونت که زنان، اداره ی آنجا را بعهده داشتند جایی بوده که مردان به هر حال برای آسودن و تقسیم نتیجه ی شکار باید به آنجا باز می گشته اند.
کم خطرتر بودن کار جمع آوری دانه و ثبات و آرامش بیشتر به زنان امکان این را داده بود که اولا دانه ها و گیاهان را بیشتر وارسی کنند و بسیاری از گیاهانی را که خاصیت طبی داشته اند بتدریج در طول هزاران سال کشف کنند. بسیار طبیعی ست که اولین طبیب ها زنان بوده باشند. از طرف دیگر ماندن در محل ثابت به زنان امکان یادگیری انبار کردن و نگهداری مواد غذایی را می داده است. در حالیکه گوشت شکار باید بسرعت مصرف می شده و در زمستان طولانی اصلا گوشت وجود نداشته یا بسیار کم بوده است، انبار دانه ها مایه ی زندگی آن اجتماع کوچک بوده است. کاری که مدیریت آن بعهده ی زنان بوده است.
طبیعی است که با تکامل انسان به نوعی که ما به آن متعلق هستیم (انسان هوشمند دانا) این زنان بودند که پایه ی جوامع کشاورزی را گذاشتند و بخصوص با رشد زیاد این جوامع در بین النهرین و جنوب ایران امروزی که بتدریج پایه های تمدن شکل گرفت. بدیهی هم بود که مدیریت این جوامع در دست زنان باشد. آنچه که مادرسالاری نام گرفته است.
این نقش مهم زنان در جوامع اولیه حتی در آثاری که از انسان نئاندرتال (که نسلشان حدود چهل هزار سال پیش کاملا از میان رفت) مثل پوشاک و لوازم زینتی وجود داشته است. در نقاشی های غارها و اولین آثار ساخت دست بشر، زن نقش مرکزی را داشته است.

اینها را در اینجا بتدریج می آورم چون آن فلش بیشتر به سیر کلی تکامل از حلقه ی مشترک انسان - میمون تا انسان هوشمند دانا را در بر می گیرد. و بد نیست که این موضوعات در اینجا کم کم مطرح شود به این امید که مخاطبین خودش را پیدا کند.