دیروز پنج شنبه سرمقاله ای در پیک نت چاپ شد به نام "کابینه ملی و جبهه آزادی".
من نظر کوتاه مخالف خودم را برای گردانندگان سایت نوشتم و پاسخی دریافت کردم که در زیر می آورم همراه با پاسخی بلندتر از بار اول که فقط در حد یک اظهار مخالفت بود. اگر باز هم دیالوگ ادامه پیدا کرد برای خوانندگان این وبلاگ خواهم گذاشت.

پیک نت -
1- ما نميدانيم كه تشكيل يك دولت وحدت ملي از همه نيروهاي سياسي كشور چرا
سخيف است و چرا پيشنهاد آن جنگ رواني است. پيشنهاد شما چيست؟
2- تشكيل چنين حكومتي مستلزم حضور و مبارزه مردم است. اگر مسئله چشم داشت
به حكومت باشد كه به هر حال ايران حكومت دارد و كسي كه بخواهد به حكومت چشم
داشته باشد به همين حكومت چشم خواهد داشت. بنابراين بحث برسر چه نوع حكومتي
است. اگر شما فكر كرده ايد كه تشكيل حكومت وحدت ملي از بالا ممكن است و
بدون گسترده ترين بسيج مردم و وسيعترين مبارزه امكان پذير است ما چنين
تصوري نداريم. كاري هم كه ما انجام مي دهيم و تنها ابزاري هم كه در اختيار
داريم نيز در واقع همين است تلاش براي بسيج مردم براي رسيدن به اهداف معين.
نظراتتان را لطقا به همين شكل كوتاه با ما در ميان بگذاريد كه امكان پاسخ
به ان داشته باشيم.
موفق باشيد

پویا -
دوستان پیک نت همانطور که خواسته اید تلاش می کنم کوتاه بنویسم :
من منظورم سر مقاله ی 5 شنبه با نام "اعلام کابینه ملی و جبهه متحد آزادی" است. از پاسخ شما تعجب می کنم. اولا که کابینه ملی یعنی کابینه ای که افراد شرکت کننده در آن نماینده ی گرایشات و سلیقه های مردم ایران در کلیت آن باشند. این "کابینه ملی" شما با آن ترکیب عجیبی که معرفی کرده اید بیشتر کابینه ی ائتلافی اصلاح طلبان حکومتی و محافظه کاران است. پیشنهاد کرده اید که کروبی به نفع معین کنار برود و بعد در کابینه احتمالی وزیر کشور شود. بعد هم بودن قالیباف که گویا مورد توجه خامنه ای است اشکالی ندارد. در آخر هم از محافظه کاران از غفوری فرد مدافع کنونی رفسنجانی و رئیس خانه ی احزاب وابسته به مافیای موتلفه دعوت کرده اید. بقیه هم از دستگاه مدیران خاتمی باشند که بسیاری از آنان از کارگزاران هستند. یعنی همه از گوش به فرمانان "احکام حکومتی". سرانجام هم پیشنهاد کرده اید که از ملی - مذهبی ها در مدیریت ها استفاده شود و تشکیل جبهه. یعنی در همین کابینه ی شما هم ملی - مذهبی ها نبودند اشکالی ندارد. همان جبهه هم که حالا چه موقع تشکیل شود و چه ترکیبی داشته باشد و چه نقشی در کشور بازی کند کافی ست.
دوستان تعدادی از رهبران درجه اول همین ملی - مذهبی ها در دولت "اصلاح طلب" آقای خاتمی توسط تشکیلات اطلاعات در شرایط بدی زندان هستند. حالا آقای معین و کروبی چه قدرتی دارند که بخواهند با آنها اعلام جبهه کنند؟
بعد هم این ترکیب پیشنهادی شما در برگیرنده ی گرایشات ملت ایران است؟ کروبی، معین، قالیباف و غفوری فرد و کارگزاران (همان ها که شما مدیران خاتمی اسم می گذارید) نمایندگان چه اقشار و گروه هایی از مردم ایران هستند؟ چرا فکر می کنید هر چه اسم ها پر رنگتر و جذاب تر باشند، پذیرفتنی تر هم می شوند. این کابینه به نظر من نه تنها ملی نیست که دقیقا ضد ملی است.
مردم ایران که هشت سال پیش آن جنبش 2 خرداد را بوجود آوردند و به محافظه کاران در تمامیتشان 2 بار گفتند که مایل به زندگی در زیر مدیریت و رهبری آنها نیستند چرا باید حالا به کابینه ای تن در بدهند که همان محافظه کاران در آن حاضرند و تحت حکم حکومتی رهبر کار می کنند؟
به نظر من شما پیش از آنکه از معین بخواهید اعلامیه ی وفاق ملی بدهد، عملا از مردم خواسته اید که سند عذرخواهی و دستبوسی محافظه کاران را امضا کنند.
دوستان از خودتان پرسیده اید که اگر این رفتارهای کجدار و مریز و چانه زنی های پشت درهای بسته در این 8 ساله جوابگوی خواسته های مردم بود که شما امروز مجبور به این پیشنهاد "کابینه ملی" نمی شدید.
من پارگراف آخر شما را در آن سرمقاله یک جنگ روانی برای روی آوری مردم به پیشنهادتان ارزیابی می کنم. اتحادیه اروپا در مورد مساله اتمی روی رفسنجانی حساب بزرگی باز کرده است. همین دیروز هم آمریکا مخالفتی با طرح در خواست ایران در سازمان تجارت جهانی نکرد. و حتما قول هایی بدور از چشم مردم نهادهای غیر انتخابی در پشت درهای بسته به محافل بین المللی داده اند.
متاسفانه سرمقاله ی شما بیشتر به یک سخنرانی آقای تاج زاده در میتینگ انتخاباتی جبهه ی مشارکت می ماند تا یک بررسی و ارزیابی جدی در شرایط کنونی که حتی انتخاب معین تاییدی ست بر حکومت مطلقه ی رهبری و مافیای سیاسی و اقتصادی قدرت.