یک زن در ولایت بدخشان افغانستان سنگسار شد.
موقعیت شکننده ی دولت کرزای در افغانستان موجب می شود که در جاهایی که کنترل کمتری دارند، در برابر قدرتهای محلی سنتی نرمش نشان بدهند. بارها در خبرها بوده است که کشت خشخاش و تولید تریاک و مواد مخدر دوباره اوج گرفته است. از کابل که بگذریم دولت در دیگر مناطق آنچنان کنترلی ندارد. در خبرها بود که در همین روزها زنی در بدخشان افغانستان سنگسار شده است و مقامات دولتی هم تایید کرده اند. من در خبرهای فارسی ندیدم ولی در بی بی سی انگلیسی آمده است که من خلاصه ی آن را می نویسم.
«شوهر زن پس از 5 سال از ایران به بدخشان باز می گردد. زنش تقاضای جدایی می کند ولی مرد قبول نمی کند. زن طبق ادعادی شوهر با مرد دیگری رابطه داشته و از طرف دادگاه شرع منطقه به سنگسار محکوم می شود که همین روزها او را به این طرز فجیع می کشند. معلوم نیست که آنها بچه ای هم داشته اند یانه.»
طبق آمار رسمی که معلوم هم نیست دقیق باشد این دومین باری است که از سال 2001 در این منطقه زنان را سنگسار می کنند.
جالب اینست که خبر آنچنان که باید در سطح وسیع منتشر نشد و به نوعی در لابلای اخبار دیگر کمرنگ نگه داشته شد.

بدون کار مداوم فرهنگی و بخصوص بدون ایجاد امکانات اقتصادی و کار و امکانات تحصیلی در مناطق محروم، مشکلات افغانستان کمتر نخواهد شد، که در هر فرصتی دوباره بنیادگرایی و خشونت سر بر می آورد.
من نمی دانم که دولت افعانستان اراده و برنامه ی لازم را برای رشد جامعه ی افقانستان دارد یا نه. اما شکی در این هست که بدون امکانات و با ناامیدی و بیسوادی هم سنگسارها ادامه خواهد داشت و هم تولید مواد مخدر و مهمتر از همه یک جامعه ی عقب افتاده ی قبیله ای؟