اگر در اینجا کمتر می نویسم بخاطر این است که مشغول تهیه ی یک فیلم فلش جدید هستم که امیدوارم بتوانم پس از تعطیلات نوروزی داخل کشور در سایت های پر بیننده منتشر کنم. فکر و وقت بیشتر آنجاست.
امروز چیزی که یکبار دیگر جلب توجه مرا کرد این شعارهای عجیب و صدور "دستورات" رادیو و تلویزیونهای لس آنجلس است برای جوان های ایران که پس از مسابقه ی فوتبال بریزید و شلوغ کنید. از آنجا که هنگام کار با فلش وقت هم هست که ساعتها به برنامه های رادیو گوش کرد، به این نتیجه رسیدم که این شعارها و تحریکات یک "مصرف داخلی" هم دارد. این "داخلی" در واقع به معنی "خارجی" است! یعنی برای جمع کردن پول از مردم خارج از کشور و بخصوص آمریکا.
واقعیت این است که رسانه های آمریکایی مثل رسانه های اروپا به مسائل جهانی زیاد کاری ندارند و بیشتر سرگرم مسائل داخلی و بخصوص محلی هستند. برای بسیاری از ایرانیان آنجا (نه همگی) این رادیو ها و تلویزیونها و دو روزنامه ی فارسی زبان لس آنجلس ("عصر امروز" و "صبح امروز") و بخصوص رادیوها از منابع مهم اطلاع گیری درباره ی مسائل ایران هستند. خوب، پس شاید با این شعارها بتوان با تحریک احساسات و اینکه "بزودی برمی گردیم" ، پولی جمع کرد.
من دقیقا نمی دانم تاثیر این رسانه ها در ایران چقدر است، اما فکر نمی کنم این دستورهای رادیویی و استودیویی آنچنان شنونده ای داشته باشد. شاید باید راهی میان انفعال و سرخوردگی و شورش جست.