شعر "خاموشانه" با خط شاعر سیاوش کسرائی
هر 19 بهمن یادها به روزهای پیش از 22 بهمن 57 پر می کشند. روزهای پر جوش و خروش تهران و مقابل دانشگاه تهران. 19 بهمن سالروز سیاهکل هم هست. جوانانی چه پاک و چه صادق در راهی که انتخاب کرده بودند. تجربه نشان داد که بهترین راه نبوده است. اما این چیزی از انسانیت والای آنها کم نمی کند.
19 بهمن در سالهای بعد یعنی 1374 به خاطره ی رفتن شاعر بزرگ کشورمان سیاوش کسرایی هم تبدیل شد. شعر «آرش کمانگیر» او به کتابهای درسی هم راه پیدا کرده بود.
آنچه همه ی اینها را به هم پیوند می زند پاکی ست و صداقت. و راههایی به بیراهه کشانده شده. و آرزوهایی بر باد داده شده.
اما هم سیاهکل، هم روزهای انقلاب و هم سیاوش در حافظه ی ملی ما جاگیر شده اند. گرچه حافظه ی ملی ما بیشتر یادآور شکست هاست اما زندگی ادامه دارد و زندگی امید آفرین است ...