خانم کندولیزا رایس سیاستمدار نابغه ای که در امتحان "صدور دموکراسی با تانک" به عراق شکست خورد در جلسه 11 ساعته ی سوال و جواب مجلس سنای آمریکا درباره ی گزارش روزنامه ی نیویورکر فقط گفت که «دقیق» نبوده است. تا حالا هیچ مقام آمریکایی گزارش سیمون هرش را تکذیب نکرده است. همه فقط آن را «غیر دقیق» می دانند که حتما هم هست. چون گزارش دقیق هنوز شاید حتی روی میز بوش هم نباشد.
هرش در این گزارش گفته بود که « نيروهای ويژه آمريکايی سرگرم شناسايی اهدافی در داخل ايران، از جمله تاسيسات اتمی، شيميايی و موشکی بوده اند.» و اینکه « منابع موثق به او گفته اند که "ارباب پنتاگون"، يعنی دونالد رامسفلد، وزير دفاع و معاونش، پل ولفوويتز، قصد نابودی تاسيسات زيربنايی نظامی ايران را دارند.»
هنوز هم به نظر من دشوار است که بتوان نتیجه را پیش بینی کرد. اما یک چیز مسلم است و آن اینکه آمریکا به طور جدی گزینه ی حمله ی شاید «محدود» را دنبال می کند. هر روز روزنامه ها گزارش می دهند که هواپیماهای آمریکایی از این یا آن مرز وارد کشور شده اند. این پرواز ها هم می تواند برای شناسایی باشد و هم امتحان درجه ی توانایی رادارها و دفاع ضد هوایی ایران. ضمنا امکان فشار روانی به رژیم حاکم هم ممکن است.
از یاد هم نبریم که آمریکا نتوانست ثابت کند که رژیم عراق مشغول تولید سلاح های اتمی و یا شیمیایی بوده است. اگر اینبار بخواهد به کشور دیگری (ایران) حمله کند باید آنقدر دلیل و مدرک داشته باشد تا بتواند دولت های اروپایی و سازمان ملل را جوابگو باشد.
قبلا هم نوشتم که مشکل کشور ما اینجاست که بعضی در بالاترین مقامات تصمیم گیری فکر می کنند شاید یک «حمله محدود» از طرف آمریکا بتواند این بی اقبالی و مخالفت های مردمی را مهار کند، به این بهانه که کشور در معرض خطر خارجی است. کسانی که در همه ی این سالها مشغول غارت ثروت ملی کشور بوده اند - همانها که جنگ با عراق را حدود شش سال ادامه دادند - حتما زیاد دربند سرنوشت مبهمی که کشور در مقابل آن قرار دارد نیستند.
سرخوردگی مردم از شرکت فعال اجتماعی هم وضع را بهتر نمی کند. بگذریم که بسیاری شاید حداقل در نهان فکر کنند که «خوب، بگذار بیایند و اینها بروند ...». یک طرز فکر در ذهن ما نشسته است که می گوید «از این در به آن در فرج یعنی گشایش است» هر چند که در عبور از درهای تاریخ همیشه از در بسته ای جز به در بسته ی دیگری نرسیده ایم.
پیچیدگی ها بسیارند و پاسخ های روشن و بدور از کلی گویی ها کم ...