شادروان شاملو شعر معروفی به نام «شبانه» دارد و در انتهای آن می گوید:
اگرکه بیهده زیباست شب
برای که زیباست شب
برای چه زیباست؟

شب برای هر که زیبا و آرام باشد برای 4000 دختری که در کنار هزاران تن دیگر باید در کارتنی خستگی خیابان را بدر کنند زیبا و آرام نیست. این رقم چهار هزار را رئیس انجمن مددکاری اجتماعی ایران هم می گوید که دقیق نیست و تعداد واقعی بسیار بیشتر است.
این هم واقعیتی ست که اکثریت مطلق این کودکان و دختران از همان شب های اول در دام باندهای تبهکار گرفتار می شوند. طولی نمی کشد که به بردگان جنسی و فروشندگان مواد مخدر و تبهکاران حرفه ای تبدیل می شوند و این چرخه ادامه دارد. آنها هم که زنده می مانند، 10 تا 10 تا در خیابان های شهر ما از سرما یا مصرف مواد مخدر می میرند.
بخوانید: «به گزارش خبرنگار گروه «حوادث» طي دو شب گذشته اجساد 10 نفر كارتن خواب مجهول‌الهويه كه بر اثر سرماي شديد در خيابان‌هاي تهران جان باختند از سوي مأموران نيروي انتظامي كشف شد. گفتني است اجساد پنج تن از اين كارتن خوابها طي شب گذشته كشف شد. بدين ترتيب با ادامه روند مرگ بي‌خانمانها طي 19 روز گذشته شمار اجساد كشف شده آنها به 33 نفر رسيد.»
رئیس انجمن مددکاری اجتماعی ایران می گوید: « تمامی این دختران همانند سایر آسیب های اجتماعی زاییده پدیده فقر هستند.» اما کمتر مسئولی پیدا می شود که ریشه ی فقر را بشکافد یا حتی به آن اشاره ای کند. از بالای سر کارتن دخترک خیابان خواب که بخواهی دورتر را ببینی و چون و چرا کنی، خط قرمزهای نظام پر رنگ تر و پررنگ تر می شوند.
این ساختار مافیایی که پایه ی اقتصاد را تشکیل داده قربانیان زیادی طلب می کند تا ثروت های سرشار وبادآورده را روانه ی کیسه های آقایان و آقازاده ها کند. آقایان و آقازاده هایی که بر صندلی های قدرت سیاسی تکیه زده اند و سفره ی مردم را بین خودشان تقسیم کرده اند. محلی هم که نباشد تا ریشه های این فقر روزافزون آشکار و معلوم شود، حرص و طمع برای غارت، بیشتر می شود. کسی به فکر قربانیان این نظام سیاسی و اقتصادی نیست. قربانیانی که هر روز هم تعدادشان بیشتر می شود و هم تباهی و فلاکت اجتماعی عمیق تر و وحشتناک تر می شود.
فقر و بی فرهنگی و ناهنجاری های اجتماعی، جامعه ی ایران را از درون می خورد. بیماری های روحی و جسمی چه از نسل نوجوان و جوان امروز باقی خواهد گذاشت؟
یک حقوقدان هم می گوید: «متاسفانه در قوانین ایران هیچ قانونی بطور مستقل و واضح به حمایت کودکان در مقابل خشونت جنسی نپرداخته است و مجازاتی که برای آزار رساندن اعمال می شود حایز اهمیت نیست. وی با انتقاد از قوانین نا مطلوب در زمینه برخورد با آزارجنسی کودکان،اظهار داشت:علاوه بر قوانین ضعیف،قوه قضائیه آمار واضحی درمورد سوء استفاده جنسی از کودکان ارایه نمی دهد. تنها درسال 2000 درپاسخ به خواسته نماینده حقوق بشر در ایران،آماری در این زمینه ارایه شد که بنابر این آمار 1300 پرونده فحشاگری کودکان در آن زمان در قوه قضائیه مفتوح بود. به گفته این استاد دانشگاه باید برای رسیدن به آمار واقعی این تعداد را در رقم 10 ضرب کرد.»
نباید زیاد سخت باشد دیدن این که آسیب های اجتماعی مثل اعتیاد و فحشا و خشونت چه پیامدهای پیچیده و وحشتناکی برای جامعه ی ما خواهد داشت.
و عجیب تر اینکه حاکمان، بیشتر در فکر پیدا کردن راه و بیراهه ای هستند تا با بدست آوردن بمب اتمی، بقای نظام را «تضمین» کنند. غارت و نابودی مردم و حکمرانی بر یک ویرانه ی انسانی به کجا خواهد انجامید؟
آنها که رویای یک اقتصاد چینی را تبلیغ می کنند، در پی فراهم آوردن لقمه نانی برای مردم نیستند. بیشتر در پی نادیده گرفتن حقوق شهروندی مردم هستند.
سکوت و شب گویا برای آقایان و آقازاده ها زیباست.