دیروز به دنبال موسیقی برای یک کار فلش جدید بودم که اتفاقا به ترانه ی زیبا و ماندگار گل پامچال بر خوردم. آنهم با صدای شیرین ناصر مسعودی. من اهل شمال نیستم ولی این جان شیفته چقدر خاطره از ترانه های زیبای شمالی دارد. از طنین خوش صدایش در درکه و شیرپلا در آن صبح های سرد پاییزی تا لحظه های غمگین و سرشار از درد ...
تا بهار بسیار مانده است، گذشته ها هم رفته. پس راز این ماندگاری چیست؟ ....