مشاور امنيت ملی كاخ سفيد : «جهان به تفاهمی بين‌‌المللی عليه ايران رسيده است و اين حاصل كوشش ها و توضيحات امريكاست. ما كشورهای جهان را قانع كرده ايم كه برای حفظ امنيت بين المللی لازم است قبل از آنكه ايران جهان را با خطر روبرو سازد، از دست يابی اين كشور به سلاح اتمی جلوگيری شود.»
این روزها تهدید های آمریکا و اتحادیه اروپا علیه طرح های اتمی ایران خیلی بیشتر از گذشته شده است. همزمان بحران شدت گرفته در عراق و دخالت های مستقیم و غیر مستقیم جمهوری اسلامی در آنجا هم از طرف دیگر باعث تهدیدات از آن طرف شده است. در خبرها هم آمده بود که حتی اسرائیل آخرین مرحله های تمرین برای بمباران تاسیسات اتمی ایران را می گذراند. عکس های ماهواره ای تاسیسات اتمی ایران هم که اینروزها زینت بخش سایت های خبری شده است.
انتخابات ریاست جمهوری آمریکا نزدیک است و تب انتخابات در آنجا بالا می گیرد. جورج بوش هم برای جبران اشتباهات بزرگ در حمله به عراق و اوضاع نابسامان آن کشور بعید نیست که به یک برگ برنده احتیاج داشته باشد تا در آخرین هفته های پیش از انتخابات روی میز بکوبد.
متاسفانه در داخل ایران هم کسان قدرتمندی هستند که تصور می کنند یک حمله «محدود» نظامی از طرف اسرائیل یا آمریکا می تواند به نفع آنها تمام شود. من فکر می کنم تصور آنها اینست که در پی سرخوردگی و بی تفاوتی مردم بد هم نیست اگر اوضاعی فراهم شود که بگویند کشور در معرض خطر خارجی است. این نیروهای قدرتمند در حکومت جمهوری اسلامی خیالشان راحت است که آمریکا در پی بحران جدی عراق هیچگاه حمله سراسری بزرگی به ایران نخواهد کرد. برای همین معلوم است حتی کسانی در حکومت تلاش می کنند این درگیری «محدود» را به وجود بیاورند.
بدون شک کسانی در پست های کلیدی حکومت نشسته اند که حاضرند به خاطر دستمالی، قیصریه را به آتش بکشند. بخصوص اگر قیمت این دستمال تمام ثروت های بادآورده ای باشد که در طول این 25 سال بدست آورده اند.
من فکر نمی کنم که بتوان با اطمینان چیزی را پیش بینی کرد، اینقدر که این مسائل در پیچاپیچ های امنیتی و سیاسی هستند. اما آنچه که معلوم است اینست که دود سیاست های آقایان در چشم مردم می رود.
این آقایان در طول جنگ با عراق که ایران در محاصره ی اقتصادی بود هر نوع معامله ی نظامی و اقتصادی کردند و پورسانت ها را در جیب گذاشتند. فردا اگر شورای امنیت و اروپا و آمریکا مجازات ها اقتصادی برای ایران در نظر بگیرند مسلما در پورسانت های معاملاتی آقایان و آقازاده ها تاثیر بدی نخواهد کرد. فقط جیب خالی مردم، خالی تر خواهد شد. اگر حمله ی نظامی «محدودی» هم انجام بگیرد بهره های اعتباری و مالی بین المللی به کشور ما سر به فلک خواهد کشید. مابه التفاوت را هم مثل همیشه مردم می پردازند.
تاوان بی تفاوتی و سرخوردگی مردم را که خواهد داد؟