
اینکه یک زندانی سیاسی برای اظهار عقیده اش باید در زندان و تحت انواع فشارها باشد به اندازه کافی دردناک هست. حالا این قربانیان سرکوب مجبور هستند به خاطر فشارهایی که در خارج از زندان به خانواده هایشان می آورند اعتصاب غذا کنند. یعنی چقدر این فشارها به خانواده ی این زندانیان باید زیاد بوده باشد که کار به اینجا بکشد.
به رابطه ی برخی از این زندانیان هم با جرمشان که نگاه کنیم، از درجه ی بی قانونی و نبود آزادی فقط می توان تعجب کرد. در کمتر جایی از دنیا موکل و وکیل را با هم زندانی می کنند.
درباره ی جنبش دوم خرداد و آنچه گذشت و آنچه در حال گذر است این مصاحبه را در روزنت بامداد خواندم. گویا یکی از بهانه های توقیف نشریه ی آفتاب همین مقاله بوده است.
نظرهای نوشته شده: