حساب شيرين عبادي براي کمک به زلزله زدگان

حساب شماره 8080 بانك صادرات ايران، شعبه ميدان اسدآبادی، كد شعبه: 1238


هنوز مسائل مربوط به زلزله ی بم ذهن را بیشتر از هر چیز به خود مشغول می کند. دیشب نوشتم که این بسیار خوب است که در این مواقع سازمانهای مردمی و غیر دولتی پا می گیرند. اما یکی از ریشه های تشکیل چنین انجمن هایی بی اعتمادی عمومی به نهاد ها و بنیادهای دولتی و حکومتی هم هست. می دانیم که در کشور ما نهادهایی وجود دارند که بخش بزرگی از قدرت و سرمایه ی مالی کشور را در اختیار دارند ولی از سوی دیگر هیچ کنترل نهادهای انتخابی و بالاترین آنها یعنی مجلس بر آنها اعمال نمی شود. این را دیگر همه می دانند که در تمامی این سالها این نهادها و بنیادهای مالی و اقتصادی عظیم ترین سودها را برده اند ولی تحت هیچگونه کنترل مالی و مالیاتی هم نبوده اند. و در کنار تمام اینها بنیادهای کوچکتر از قبیل صندوق های قرض الحسنه مثل قارچ از زمین روییده اند و به غارت منابع مالی کشور مشغول هستند. ساختار همه ی این بنیادهای بزرگ و کوچک به صورتی ست که بدون وابستگی به بالاترین مقامات حکومتی قادر به هیچ عملی نیستند. و در کنار اینها بگذارید رشوه خواریها و «هدیه بخشی» های چند صد میلیونی و میلیاردی. از افشای موضوع رشوه خواری کلان آقازاده ی هاشمی رفسنجانی در معاملات نفتی با شرکت های نروژی دو سه ماهی بیشتر نمی گذرد و حکمرانان بی توجه به همه چیز ادامه می دهند. و در کنار تمام اینها بگذارید تصاویر بم را که جدا از خرابیهای ناشی از زلزله، عمق فقر عمومی را به نمایش می گذارد.
این بی اعتمادی عمومی به کارکرد نهادهای حکومتی موجب استقبال عمومی از تلاش های غیر دولتی است. و در همین یکی دوروزه می توان این میزان استقبال را از حساب زلزله ی خانم شیرین عبادی دید. موضوع این بی اعتمادی عمومی آنقدر هست که طبق خبر سایت زنان :«اين مقام آگاه به خبرنگار سايت زنان اطمينان داد که در امر کمک رساني دزديهاي کلان صورت نمي گيرد و هموطنان ما مي توانند به رسيدن کمکها به دست نيازمندان اطمينان داشته باشند.» البته اینکه این کلمات چقدر می تواند در برابر تجربیات مردم در زندگی تاب بیاورند، از پیش معلوم است.
این خبر را هم امروز برای دوستی نوشتم که اینجا می آورم: «ضمنا خواندم که امدادگران آلمانی با وسایل مخصوص صداهایی از درون زمین در بم شنیده اند و درباره ی یک زمین لرزه ی مهیب دیگر هشدار داده اند. البته فقط تا حالا هشدار است و کاش هشدار بماند.
پویای بد خبر»