خبرگزاری ایلنا یکی از معدود منابع خبررسانی اصلاح طلبان است که هنوز فعالیت دارد. یعنی از معدود منابعی که گاهی نظرات اصلاح طلبان خارج از حکومت را هم منتشر میکند، مثلا فریبرز رئیس دانا و دیگران. خبرهای اجتماعی با ارزشی هم مخابره می کند. در خبرها خواندم که حقوق کارکنان این خبرگزاری را نپرداخته اند تا به تعطیلی اجباری برود.
این روش در فشار قرار دادن رسانه های دگراندیش یا کمی دگراندیش هم در جمهوری اسلامی شکل های عجیب و غریبی دارد. یادم هست که زمانی کاغذ مورد نیاز مطبوعات را سهمیه بندی کرده بودند و طبیعتا مطبوعات غیرخودی آنچنان سهمیه ای نمی گرفتند و از کمک های دولتی هم خبری نبود. دو راه در برابر این مطبوعات می ماند، یکی تعطیل اجباری و دیگری خریدن کاغذ از بازار آزاد با آن قیمت های سرسام آور. این هم علاوه شده بود به دادگاه و اتهام توطئه و تهاجم فرهنگی و چه و چه ها ...

یادم هست آقای دهباشی سردبیر مجله ی کلک از خوانندگانش درخواست کمک پولی نمی کرد. درخواست او به عهده گرفتن هزینه ی کاغذ یک یا چند ماه نشریه بود. و تازه «کلک» یک نشریه ی کاملا فرهنگی بود و به سیاست نمی پرداخت (یعنی کدام دگراندیشی می توانست بپردازد؟)
این هم از راههای زیر فشار دادن نشریاتی مثل آدینه و دنیای سخن بود. بعد هم که به انواع اتهام ها این ها را تعطیل کردند.

سالهاست که فرهنگ غیرانسانی خودی و غیرخودی بر همه چیز ما حاکم است. فکر کنید یک کتاب و نشریه ی خودی با 1000 نفر خواننده به تعداد هزاران چاپ بشود و به زور به عنوان سهمیه به کتابخانه ها و ادارات داده بشود و یک نشریه ی پرتیراژ غیرخودی از خواننده اش کاغذ چاپ بخواهد !
حالا هم عجیب نیست اگر حقوق ایلنا را ندهند تا مجبور به تعطیل شود.