موضوع انتخابات دیگر موضوع روز نیست. حالا دیگر آنچه موضوع روز است شرکت نکردن در انتخابات است. اما دانستن اینکه حضور فعال مردم در کجاست شاید بیشتر از همه جالب باشد. موضوعی که دانستن آن برای یک دور از دیار مانند من آسان نیست.

این خبر را در سایت زنان ایران خواندم. آنچه که فکر من را بیشتر از همه چیز به خود مشغول می کند آن ناهنجاری های شخصی و اجتماعی است که در طول همه ی این سالها به زندگی مردم تحمیل شده است. واقعیت اینست که چندهمسری یک ناهنجاری شخصی و بیشتر از آن یک ناهنجاری اجتماعی ست. ناهنجاری اجتماعی بیشتر است چون به این مشکل رسمیت می دهد و آن را ترویج می کند. این یک نمونه ی رسمیت دادن به آن است:
«در فرمهاي استخدامي صدا و سيما که به مردان داده مي شود، جلو ستون نام همسر، دو جاي خالي وجود دارد. به گزارش خبرنگار زنان ايران، به تازگي در فرمهاي استخدامي سازمان صدا وسيما، اين احتمال که ممکن است مردان دو زن داشته باشند، به رسميت شناخته شده و دو جا براي مشخصات همسر در نظر گرفته شده است.»
این نمونه ی ستم مضاعفی ست که بر زنان می رود. از یکسو بی عدالتی اجتماعی و از سوی دیگر تحمل بی عدالتی و تبعیض برای نفس زن بودن.
چندهمسری در هر شکل خودش در هرجای دنیا یک ناهنجاری است. اما آنچه که در جامعه ای مثل ایران بیشتر از همه نگران کننده است، همین رسمیت و ترویج آنست.